تبليغاتX
عقائد الحقّه

                                         بسمه تعالی

    در طوس جمال کبریا می بینم              بی پرده  تجلّی خدا می بینم

    درکفش کََن  حریم پور موسی              موسای کلیم باعصامی بینم

    یازدهم ذی القعدة

    تجلی رأ فت ،ازغیب احد یّت ،انسان ا لجبروتی ، الاصل الملکوتی

   ،العالَم الناسوتی ،الحجّة  القاطعة الربانیّه ،محقِِقِقِ الحقائق الامکا نیة 

    ازل الابدیّات  و ابد  الازلیّات ، قران  المجملات  الاحدیّة  و فرقان  

    المفصّلات  الواحدیة ، شمس الشموس و کهف  النفوس ،امام الوری

    حضرت علی بن موسی الرضا علیه الاف التّحیة والثنا ء برذخیرۀ

    هستی  حضرت  بقیة  الله  الاعظم عجّل الله  تعالی  فرجه الشریف

                                      مبارک باد .

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه هشتم آبان 1388 و ساعت 9:31 |
            السلام علیک ایها الامام الرئوف السلطان یا علی بن موسی الرضا

 

    این حریم  کیست؟! کز جوش ملائک  روز بار                  نیست  در وی  پرتو خورشید  را راه  گذار

   کیست؟!  یا رب  شمع این  فانوس کزنظاره اش                  آب  می گردد  به  گرد دیده ها   پروانه وار

   این  شبستا ن  خوابگاه  کیست ؟! کز موج  صفا                 دود  شمعش می رباید دل چو زلف  مشکبار

   یا رب  این خاک گرامی مغرب خورشید کیست                  کز فروغش  می شود  چشم  ملائک اشکبار

   این  مقـام   کیست؟!  کز هــر  بیضۀ   قند یل  او                سر بـر  آرد   طائری  چون  جبرئیل  نامدار

   کیست  یا  رب  در پس این پرده کزانفاس خوش                 می برد از چشمها  چون  بوی  پیراهن غبار

   جلوه گاه  کیست  یا رب  این  زمین  مشک خیز                 کز شمیمش می خورد خون نا ف آهوی تتار

   ساکن  این  مهد  زرین  کیست؟! کز شوق  لبش                 شیر می جوشد  ز پستان  صبح را بی اختیار

   این همایون بقعه یا رب ا زکدامین سرورست ؟!                 کز شرافت  می زند   پهلو  به عرش کردگار

   سرور دنیا و د ین  سلطان  علی موسی  الرضا                  آن که  دارد  همچو  د ل در سینه  عالم  قرار

   جـدول   بحـر  رسا لت   کـز  وجود   فا ئضش                  خاک پاک  طوس شد ازبحررحمت  مایه دار

   گـوهـر    بحـر   ولایت   کـز  ضمیر  انـورش                  هرچه  در نه  پرده  پنهان  بود  گردید آشکار

   آن که  گر اوراق  فضلش را به  روی هم  نهند                   چون لباس غنچه گردد چاک این نیلی حصار

   آسمان  از باغ   قد رش  غنچۀ   نیلوفری  است                  یک  گل  رعنا ست از گلزار ا و لیل  و نهار

   مهـرۀ  مـومی  است  در سـر  پنجـۀ  او اسـمان                  می دهد اورابه هر شکلی که می خواهد  قرار

   بوی گل درغنچه ازخجلت حصاری گشته است                  تا   نسیـم   خلـق  او   پیچیده  در  مغـز  بهـار

   تیغ  ا و  چون  سر بر آرد  از  نیـام  مشک فام                  می شود  صبح   قیامت  از  د ل  شب  آشکار

   آن که  تیغ  کهکشان  در قبضۀ  فرمان  اوست                   چون تواند  خصم  با او تیغ  شد  در کارزار؟

   چون تواند  خصم  روبه باز با  او پنجه  کرد ؟                  آن که  شیر پرده را  فرما نش  آرد  در شکار

   همچو  معنی در ضمیر لفظ  پنهان گشته  است                  در  رضای  او  رضای   حضرت  پروردگار

   شکوۀ  غربت  غریبان  را  ز خاطر  بار بست                  در  غریبی   تا  اقامت  کرد  آن   کـوه   وقار

   زهـر  در  انگور  تـا  دادند   او  را  د شمنا ن                  مـاند   چشم   تـاک  تا  روز  قیا مت   اشکبار

   وه  چه  گویم  از  صفای  روضۀ   پر  نور او                 کز فروغش  کور روشن  می شود  بی اختیار

   می توان   خواند   از  صفای  کاشی  دیوار او                 عکس  خط ّ  سرنوشت  خلق را  شبهـای   تار

   خیره  می شد  دیده ها  از دیدنش  چون  آفتاب                  گـر   نمی شد    قبّـه   نـورانی   او   زرنـگار

   همچو اوراق  خزان با ل ملائک  ریخته است                  هر کجا  پا  می نهی  در  روضۀ  آن  شهریار

   می توان  رفتن  به  آسانی  به   با ل  قد سیا ن                  از حـریم   روضۀ  او  تا  به  عـرش  کـردگار

   قلزم  رحمت  حبابی  چند   بیرون  داده  است                   نیست  قند یل اینکه می بینی به سقفش  بیشمار

   هر شب از گردون  ز شوق سجده خاک درش                  قدسیان  ریزند  چون برگ  خزان از شاخسار

   اشک  شمع  روضۀ   او  را  ز دست  یکد گر                 حـور و غلمـان  می ربا یند  از برای  گوشوار

   بس که  قران  در حریم  ا و  تلاوت  می کنند                   صفحۀ  با ل  ملائک   می شود  قـرآن  نگـا ر

  هر شبی صد بار ازموج  صفا در روضه اش                  در غلط  از صبح   افتد  زاهد   شب  زنده دار

   حسن  خلقش  د ل   نمی بخشید اگر زوّار  را                   آب می شد از شکوهش  زهره ها   بی اختیا ر

   از سـر  دربـانی  فردوس ،  رضوان  بـگذرد                   گر  بـدانـد   می کنند ش   کفشـدار  این  مـزار

   خضر تر دستی  که میراب زلال زندگی است                  می کنـد   سقّـا ئی  این  آستـان  را   اختیـا ر       

   می کند  با  اسب  چوب   از آتش  دوزخ  گذر                  هر  که  را  تابوت   گردانند   گرد  این  مزار

   چشمۀ  کوثـر  به  استقبا لش  آید  روز  حشـر                 هر که را زین  آستان  بر جبهه   بنشیند  غبار

   از فشـار  قبـر  تا   روز  جـزا   آسوده  است                  هر که  اینجا  از هجـوم   زائران   یابد  فشا ر

   هر که   باشـد  در  شمـار  زائـران  درگهـش                   می تواند   شد   شفیع   عـا لمی  روز   شمآ ر

   آتش دوزخ  نمی گردد به  گردش  روز حشر                   از سر اخلا ص هر کس گشت  گِرد این مزار

                                      آن که  باشد  یک  طواف  مرقدش  هفتاد حج  

                                     فکر(صائب) چون تواند کردفضلش راشمار؟

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه هشتم آبان 1388 و ساعت 9:20 |

                                     بسم الله المنتقم

  ویل   الدوانیقی ، ما  اشقا ه                      قد  بلغ   الغایة   فی  شقاه

  مما  جری  منه علی  امامه                      مما یزیل القلب عن مقامه

  ایسحب  الامام و هو حافی                      اهکذا  شریعة   الانصاف  

  بیست و پنجم شوال

  سالروز شهادت جانگداز شیخ الائمه ، شافع الامة ، الرقّ المنشور ، و

  البحر المسحور، وایةالنور،کلیم ایمن الامامة ، منشاالشّرف والکرامة ،

  مرکزالائمة العلویة ،محورفلک المصطفویة ،امام بحق نا طق حضرت

  جعفربن محمد الصادق علیه افضل صلواة الله الخالق برمنتقم ال محمد

  حضرت بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف تسلیت باد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388 و ساعت 2:8 |
  

در هیچ   پـرده   نیست ،  نبـاشد   نـوای  تو            عالم  پر است ازتو وخالی است  جای تو

هــر  چنــد   کا ئـنا ت  گــدای   د ر  توانـد             یک  آفریده  نیست  که   داند  سرای  تو

تاج  و کمر چو موج  و حبا ب است  ریخته            در هر  کناره ای  ز محیط   سـخا ی  تو

آئیـنه  خانـه ای  است  پر از  آفتا ب  و ماه             دامـان   خـا ک  تیره  زموج  صفای  تو

هر غنچه را زحمد تو جزوی است  در بغل            هر  خـار  می کند  به  زبـانی   ثنـای  تو

یک قطره اشک سوخته،یک مهره گل است            دریا   و  کان  نظر به محیط   سخا ی تو

 خـا ک  سیه  به   کاسـۀ    نمـرود  می کند           هر پشّه ای  که   با ل  زند  در هوای  تو

در  مشت  خـاک  من  چه  بود   لایق  نثـار           هم  ا ز تو جان  ستا نم  و سازم  فدای تو

عـام  است  ا لتفا ت   کهن  خـرقۀ   عــقول            تشریف  عشق تا  به که  بخشد عطای تو

غیر از نیاز و عجز که  در کشور تو نیست           این مشت  خاک  تیره  چه دارد سزای تو

عمـر ابـد   که  خضـر بود  سـایه   پرورش           سروی  است  پست  بر لب آب  بقای تو

                                 ( صا ئب )چه ذره است وچه دارد فداکند

                                  ای   صد  هزار جا ن  مقد س  فدای  تو  

+ نوشته شده توسط محسن در شنبه یازدهم مهر 1388 و ساعت 8:49 |

          

               السلام  علیک  یا اول مظلوم و اول من غصب حقه  یا امیرالمومنین  

      دوش  وقت  سحر از غصّه  نجاتم دادند        و اندران  ظلمت  شب آب حیاتم دادند

      بیخود  از  شعشعه   پرتو   ذاتم   کردند        باده   از  جام   تجلی   صفاتم   دادند

      چه مبارک سحری بودوچه فرخنده شبی        آن شب  قدر که این  تازه براتم  دادند  

      شهادت  جانگداز اول مظلوم  عالم  سرّالله ، نفس الله ، وجه  الله ، صفوة الله ، حبیب  

      الله ، نور الله ، خلیفة الله ،حبل الله ، سیف الله ،حجة الله ،ولی الله ،لسان الله ،عین الله 

      ید الله،اسم الله ،امین الله ، مظهر العجائب ،دافع کلّ  نوائب ،یعسوب الدین امام المتّقین

     اسد الله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام برمنتقم ال محمد حضرت بقیة الله الاعظم

     عجّل الله تعالی فرجه الشریف تسلیت  باد.

   

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388 و ساعت 5:32 |

                                        بسمه تعالی

   نیمه ماه  صیام

   تجلی  شاهد ازلی  وظهور مطلوب ابدی، ریحانۀ رسول الله الثانی من 

   شروط لا اله الا الله  رابع الخمسة العبائیة، عارف اسرارالهیة ، حافظ

   الدین  وعیبة ا لعلم ، معد ن  الفضائل  و باب السِلم ،  کهف المعارف و 

   عین الشهود، روح المراتب  و قلب  الوجود، فهرس العلوم  اللدنّی لؤلؤ

    صد ف انت منیّ، قرّة عین الرسول و قوّة قلب البتول، سبط المصطفی

    امام المجتبی  حضرت  حسن بن علی المرتضی علیهم صلوات الله بر

    حضرت  بقیّة الله الاعظم عجّل الله تعالی فرجه  الشریف مبارک باد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه سیزدهم شهریور 1388 و ساعت 20:42 |
  •                                بسم الله الرحمن الر حیم

چند روایت از اهل تسنن در باره قیام حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

 درمسند  ابوداودوترمذی از ابن مسعود روایت کرده است که حضرت رسول صلی الله علیه وآله

 وسلم فرمود که : اگر از دنیا نمانده باشد مگر یک روز البته حقتعالی آن روز را طولانی خواهد

 کرد تا  آنکه  برانگیزاند در آن روز مردی از امّت من یا از اهلبیت  من  که نام او موافق نام من

 باشد و پر کند زمین را از عدالت چنانچه پر از ظلم و جور شده باشد و به روایت دیگر منقضی

 نشود دنیا  تا پادشاه عرب شود مردی از اهلبیت من که نامش موافق  نام من باشد و از ابوهریره

 روایت کرده اند که اگر باقی نماند از دنیا مگر یک روز خدا طول دهد آنروز را تا پادشاه عرب

 شود مردی از اهلبیت من که موافق باشد نام او با نام من .و در سنن  ابوداود  روایت کرده است

 از علی علیه السلام  که حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود که : از دهر وروزگار باقی

 نماند مگر یک روز البته  برانگیزاند  خدا مردی را از اهلبیت من  که  پر کند  زمین را از عدل

 چنانچه پر شده باشد از جور.ودر سنن ابوداود از امّ سلمه روایت کرده است که حضرت فرمود

 که : مهدی از عترت من از فرزندان فاطمه است و ابوداود و ترمذی روایت کرده اند از ابوسعید

 خدری که حضرت فرمود که مهدی از فرزندان من گشاده پیشانی و کشیده بینی باشد و زمین را

 مملو کند از قسط و عد الت چنانچه مملو شده باشد ازظلم و جور.

و در سنن ترمذی از ابو اسحق روایت کرده است که حضرت امیر علیه السلام  نظر کرد روزی

 به پسر خود حسین علیه السلام  پس فرمود : این پسر من  سیّد و مهتر قوم است چنانکه حضرت

 رسول (ص)او را سیّد نام کرد و از صلب او مردی بیرون خواهد آمد که نام پیغمبر شما را دارد

 و شبیه  است به او در خلقت و شبیه  است  به او در خلق  و زمین را پر از عدالت خواهد کرد

 وحافظ  ابو نعیم که از محد ثین  مشهور  عامه است چهل  حدیث از صحاح ایشان روایت کرده

 است که مشتملند بر صفات و احوال و اسم و نسب آن حضرت و از جملۀ آنها از علیّ بن هلال

 از پدرش روایت کرده است که گفت رفتم به خدمت حضرت رسول اکرم (ص)در حالتی که آن

 حضرت از دنیا مفارقت می کرد و حضرت فاطمه سلام الله علیها نزد سر آن حضرت نشسته و

 می گریست ، چون  صدای  گریۀ  آن حضرت بلند  شد حضرت رسول (ص) سر به  جانب او

 برداشت و فرمود : ای حبیبۀ من فاطمه ،چه چیز باعث گریۀ تو شده است ؟فاطمه گفت :میترسم

 که امّت تو بعد از تو مرا ضایع گذارند و رعایت حرمت من ننمایند حضرت فرمود:ای حبیبۀ من

 مگر نمی دانی که خدا  مطلع شد بر زمین  مطّلع  شدنی پس اختیار کرد از آن پدرترا پس او را

 مبعوث گردانید  برسالت خود پس بار دیگر مطّلع  گردید و برگزید شوهر تو را و وحی کرد به

 سوی من که تو را باو نکاح کنم .ای فاطمه خدا بما عطا کرده است هفت خصلت را که به احدی

 پیش از ما نداده است و به احدی بعد از ما نخواهد داد ، منم خاتم پیغمبران و گرامیترین ایشان بر

 خدا و محبوبترین خلق بسوی خدا و من پدر توام و  وصیّ من بهترین اوصیاءاست و محبوبترین

 ایشان است بسوی خدا و او شوهر تست ، و شهید ما  بهترین شهیدان  است و محبوبترن  ایشان

 است بسوی  خدا و او حمزه عمّ پدرو شوهر تست و از ماست آنکه دو بال خدا به او داده است

 که پرواز میکند در بهشت با  ملائکه  هر جا خواهد و او پسر عمّ  و برادر شوهر تست ، و از

 ماست دو سبط  این امّت و آنها دو پسران تواند  حسنین و ایشان  بهترین  جوانان بهشتند ، و پدر

 ایشان بحقّ آن خدائی که مرا بحقّ فرستاده بهتراز ایشان، ای فاطمه  بحقّ خداوندی که مرا بحقّ

 فرستاده است که از حسن و حسین بهم خواهد رسید مهدی این امّت و ظاهر خواهد شد در وقتی

 که دنیا  پراز هرج و مرج شود و فتنه ها  ظاهر گردد و راهها بسته شود و غارت آورند مردم

 بعضی بر بعضی ، نه  پیری  رحم کند بر کودکی و نه   کودکی  تعظیم  کند  پیری را پس  خدا

 خدابرانگیزاند  در آنوقت از فرزندان ایشان کسی را که فتح کند قلعه های ضلالت را و دلهائی 

 را که  برانگیزاند  در آنوقت از فرزندان ایشان  کسی را که  فتح  کند  قلعه های  ضلالت را و

 دلهائی  که غافل از حقّ باشند و قیام نماید به دین خدا در آخرالزمان  چنانچه من قیام نمودم و پر

 کند زمین را از عدالت چنانچه پر از ظلم و جور باشد.ای فاطمه  اندوهناک  مباش و گریه مکن

 که خدای عزوجل  رحیمتر و مهربانتر است بر تو از من به  سبب منزلتی که  نزد من داری و

محبتی که ازتو در دل من است ،و خدا ترا تزویج کرده است به کسی که حسبش از همه بزرگتر

 است و منصبش از همه گرامیتر است و رحیمترین مردم است بر رعیّت و عادلترین مردم است

 در قسمت  با لسّویّه و بیناترین  مردم است به احکام  الهی و من از خدا سوال کردم که تو اول

 کسی باشی از اهلبیت من که به من ملحق شوند،و علی علیه السلام فرمودکه فاطمه نماند بعد از

 حضرت رسول (ص)مگر هفتاد و پنج روز که به پدر خود ملحق گردید .

 

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388 و ساعت 8:34 |

بسم الله الرحمن الرحیم

ستاره ای بدرخشید وماه مجلس شد       دل رمیدۀما را انیس ومونس  شد

بعثت خجستۀ اصل الوجود،عین الشاهد والمشهود،اوّل الاوائل واَدلّ الدلائل

، مبدء انوار الازلی ومنتهی العروج الکمالی ،المثل الاعلی والعروة الوثقی

،خاتم النبییّن ورحمة للعالمین،سیّدنا فی الوجود وصاحب لواءالحمد والمقام

المحمود،موءیّد المجتبی ،محمّد المصطفی صلی الله علیه واله وسلم برخاتم

الاولیاء  حضرت  بقیة الله  الاعظم  ارواح  العالمین  لتراب  مقدمه  الفداء

                             مبارک باد.                         

 

+ نوشته شده توسط محسن در دوشنبه بیست و نهم تیر 1388 و ساعت 2:40 |
                          بسم الله الرحمن الرحیم

 میلاد مسعود سرّ الاسرارومشرق  الانوارالمصوّر للهیولی الملکوتیة ،

  الوالی  للولایة  النا سوتیه ، سرّالانبیاء و المرسلین ، سید الاوصیاء و

  الصّدیقین ، صورة  الامانة  الالهیه ، ما دّ ة  العلوم   الغیر المتناهیه ،

  الظاهر بالبرهان والباطن با لقدرة  والشان ، فاتحه مصحف الوجود ،

  بسملة کتاب الموجود،حقیقة النقطة  البائیه،المتحقق بالمراتب الانسانیه

  حضرت امیرالمومنین علیه السلام، ومیلاد فرزند خلف حضرتش باب

  الله المفتوح وکتاب  الله  المشروح ، ماهیة  الماهیات ، مطلق المقیدات

  ، سرّ السرّیات  الوجود ، ظلّ  الله  الممدود ، غوّاص بحرالقِدم ،محیط 

   الفضل و الکرم ، غایة  الوجود  والایجاد محمد بن علی الجوادعلیهما

   السلام  بر بقیة  الله الاعظم عجّل الله تعالی  فرجه  الشریف میمون و

   مبارک باد .

+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه چهاردهم تیر 1388 و ساعت 16:40 |

                                           بسم الله الر حمن الرحیم

حضرت  ختم رسل مظهر نبوت مطلقه  است و اکمل و اشرف جمیع  انبیاء و اولیاست و تمامت

انبیاء  استفاضۀ  فیض نور نبوت از مشکا ت  نبوت حضرت ختم رسالت می نمایند و بنابر آنکه

انبیاء  اکمل و افضل و اشرف از اولیااند  با لضرورة  ختم رسل  که اکمل رسل  است افضل و

اشرف و  اعلی از سایر اولیاء  خواهد  بود و هیچ  شخص از اشخاص انبیاء و اولیاء به مقام و

مرتبۀ  جامعۀ کمال آن حضرت نخواهد بود .و نور نبوت و ولایتِ  جمیع  کاملان انبیاء و اولیاء 

 ازخورشید اعظم  حقیقتِ ختم رسل تابان خواهد  بود .و چون مبدأ  ظهور ولایت مظهر با کمال

حضرت علی مرتضی و ذریّت معصومۀ اوست محقق است که کمال ولایت به خاتم الاولیاء که

حضرت مهدی علیه السلام است و همان نشا ۀ با کمال نبوت مصطفی و ولایت  مرتضی علیهما

السلام است ظهور یابد و ظهور ولایت دردیگر مظاهر عالیۀ قدسیه به حسب اختلاف استعدادات

 و قابلیات مختلف افتاده چنانچه در حد ضبط نمی آید .و تحقق دیگر مظاهرعا لیۀ قدسیه به اسماء

 و صفات  الهی بر وجه اجمال  تواند بود ،چه شئونات الهیت غیر متناهی است و این  ولایت بر

سبیل اتمیت و اکملیت در نشأ ۀ  کاملۀ  خاتم  الاولیاء ظهور می یابد زیرا که مظهر ولایت مطلقه

است که باطن نبوت حضرت رسالت محمد (ص)است که در نشأ ۀ نبوت و صف رسالت مانع و

عایق اظهار کمال آن بود و چون باطن نبوت در صورت خاتم  الاولیاء  که حضرت مهدی (عج)

است  ظهور و بروز یابد  اظهار آن کمال بر وجهی که  اتم و اکمل از آن متصور نباشد  خواهد

فرمود. و همچنانچه در آن نشأ ه ختم  نبوت نمود در این نشأ ه ختم  ولایت  نماید و خاتم الاولیاء

همان  خاتم الانبیا و باطن نبوت آن حضرت است . وعطیه ای از عطیات و حسنه ای از حسنات

 ا وست و لهذا حضرت رسالت بدین عبارت فرموده که :« یواطی اسمه اسمی و کنیته کنیتی » و

 چون ذات  خاتم الاولیا ء مستلزم انکشاف اسرار حقایق توحید و کمال است و در آن کفر و ستر

 که از لوازم جهل است  بالکلیه  مرتفع است هر آینه یک نفس بلکه در آنی  واحد  در عالم کافر

یافت نگردد.و جمیع اهل عالم عارف و موحّد باشند هر یک به قدر قابلیت خود حق را شناسند و

عدل حقیقی که گفته اند که ظلّ وحدت حقیقی است و مشتمل بر علم شریعت و طریقت و حقیقت

است بتمام و کمال ظاهر گردد وهر یک از موجودات به کمالی که لایق استعداد اوست برسد چه

 از مقتضیات  اسم  العدل  است که حق هر ذی  حقی به حسب  استحقاق او بدو  رساند و جمیع

اختلافات  فرق و طوایف  از میان ارباب  شبهات  برداشته  عدل حقیقی  ظاهر و باهر گرداند و

کثرات بی نهایت صورت وحدت پیدا کند و چون خاتم الولایة صاحب توحید ذاتی است و حق به

ذات و صفات و اسماء بر او تجلی فرموده و او را ازهستی خود نیست گردانیده و ذات و صفات

 و افعال او ذات و صفات و افعا ل حق  شده  بنابر این عین  وحدت  گشته  است پس هر آینه او

واقف و عارف حق به سر وحد ت باشد زیرا که کما ل معرفت هر شئ فرع آن است که عارف

عین آن شئ  گردد .چه «لا یعرف الله الا الله »  اشارت به این معنی است .پس محقق  گشت که

ظهور تمامی  ولایت و کمال  حضرت مصطفی (ص) و مرتضی –علیهما  الصلوة و السلام  به

خاتم اولیا خواهد بود ، چه کمال حقیقت دایرۀ مقرر است که در نقطۀ اخیره به ظهورمی رسد و

 خاتم الاولیاء چنانچه معلوم شد حضرت مهدی علیه السلام است که موعود حضرت رسالت است

 آنجا که فرمود :« لو لم یبق من الدنیا الا یوم اطال الله ذلک حتی یبعث فیه رجلا منی او من اهل

بیتی  یواطی  اسمه اسمی و اسم  ابیه  اسم  ابی ، یملاء الارض  قسطاً و عدلا کما ملئت  ظلماً و

جوراً» و قال ایضاً : « المهدی  من عترتی  من اولاد  فاطمة علیها السلام » پس حقایق و اسرار

الهی  جمیعاً  در تمامی دور عالم ظاهر شود . همچنانچه  در دور نبوّت کمال  احکام  شرعیه و

اوضاع ملیه در زمان خاتم الانبیاء به ظهور رسیده ختم نبوت به آن حضرت گشت در دور ولایت

 نیز اسرار الهی و  حقایق و معارف  یقینی در دور خاتم اولیاء  به کمال  رسیده  به آن حضرت

مختتم می گردد. فلهذا حضرت رسا لت در وصف حضرت مهدی فرموده : « یرضی عنه ساکن

السماء و ساکن الارض من  نباتها  شیئاً الا اخرجته حتّی  یتمنی الاحیاء الاموات » یعنی زندگان

تمنا کنند که کاشکی مردگان زنده شدندی تا فایده و غرض حیات حاصل کردندی و عارف حقیقی

 گشتندی که خاتم الاولیاء که مظهر دایرۀ ولایت مطلقه است نقاط وجودات اولیاء همه مثال اجزا

و اعضای خاتم الاولیااند چه حقیقت ولایت در هر فردی از افراد اولیاء به صفتی از صفات کمال

 در نقطۀ اخیر که امام  مهدی علیه السلام  است ظهور یافته و در این نقطۀ  اخیره  کمال  بالقوۀ

دایرۀ  ولایت به ظهور رسیده و به  فعل آمده  چنانچه جمیع انبیاء علیهم السلام اقتباس نور نبوت

تشریعی از مشکات نبوت خاتم الانبیاء می نمایند ،تمامی اولیاء نور ولایت و کمال ازآفتاب ولایت

 خاتم الاولیاء  می برند و لهذا ولایت  خاتم الاولیاء  مسمی به ولایت شمسیه است و ولایت سایر

اولیاء مسمی به ولایت قمریه .چه مأخذ نور ولایت جمیع اولیاء ولایت مطلقۀ خاتم الاولیا ست و

همچنانچه  خاتم الانبیا رحمة للعالمین  گشته و جامع مخالفات دایرۀ طرق نبوت شده خاتم الاولیاء

نیز به  حکم « الولد سرّابیه » مظهر رحمت عام که مراد رحمت رحمانی است  گشته مخالفات

دایرۀ  طرق ولایت و هدایت را جامع گردد.و سعادت دو جهانی در متایعت آن حضرت منحصر

شود و اصول بر یک اساس قرار گیرد و به حکم  ظهور احکام وحدت اختلاف کثرات از میان

برخیزد و آنچه حضرت مقدسه شیخ سعد الدین حمویه " قدس سره "فرموده که :

« لن یخرج المهدی حتی یسمع من شراک نعله اسرار التوحید » ( یعنی خروج نمی کند حضرت

مهدی مگر اینکه از بند کفش حضرت اسرار توحید شنیده می شود)  برمنصۀ ظهور جلوه گری

کند . بدان که  عالم مجردات و مادّیات مطلقاً صورت انسان کامل است زیرا همچنانچه الله تعالی

 مشتمل بر حقایق کلّ اسماء است و متقدّم و متجلّی به همه است حقیقت انسان کامل نیز که مظهر

 حقیقی اسم ( الله )است مشتمل و متقدم بر حمیع مراتب و مظاهر است و بواسطۀ اتحاد مظهر و

ظاهر جمیع حقایق الهیّت و کونیّت در صورت انسان کامل به ظهور آمده .

 پس  حقیقت  انسان بر جهتین  است : الهیت  و عبودیت . و تصرف  انسان در عالم  بنابر کمال

استعداد ذاتیه و اتصا ل به قدرت باقی صفات الهیت تواند بود . خلاصۀ کلام آنکه خورشید حقیقت

 محمدی است "علیه السلام"که در فلک  ظهور و اظهار مسیر ودور می نماید و به طریق ظهور

و بروز در مظاهر کمّل  ظاهر می گردد پس هر آینه چنانچه  آن خورشید از تحت الارض غیب

وحدت و خفا در مراتب ظهور و کثرات از جانب  مشرق طلوع  نموده  در صور ظلال تعینات

انبیاء" علیهم السلام" به درجات ارتفاع  برآمد و تبیین احکام وقوانین شرعیه که وسیلۀ وصول به

حق است که مستلزم  معرفت  یقینی است نمود  تا زمانی که به درجۀ استواء  نشأ ۀ آن حضرت

کمال  یافت و به غایت ارتفاع  رسیده برزخ و  ولایت و مشرف بر جمیع احکام کثرت و وحدت

گشت .همان  خورشید در جانب مغرب به صور اشخاص اولیاء  جلوه گری  نموده از کثرت به

وحدت و از ظهور به بطون می رود .پس هر آینه در مقابل هر شخصی از اشخاص انبیاء تعینی

است از تعینات اولیاء امت مرحومه واقع باشد   و به استشهاد حدیث

« علماء امتی کانبیاء بنی اسرائیل » آورده شد .همچنانچه از افق شهادت ظهور یافته بود در افق

 غیب مخفی شود و مبدأ و معاد یکی شود و دور دایرۀ کمال به اتمام رسد .

از رسا لة الانوار(تفسیر آیه نور) تالیف شرف الدین محمد نیمدهی از علمای قرن هشتم با تغییری

جزئی نقل شد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در شنبه دوم خرداد 1388 و ساعت 0:25 |

 

                                         السلام علیک ایتها الصدیقةالشهیدة

 شهادت مظلومانۀ جوهر القد سیه فی تعیّن الانسیه ، بضعة الحقیقة النّبویة،مطلع الانوارالازلیّه

  ،عین عیون  الاسرار، الناجیة  لمحبیها عن النار ، ثمرة  شجرة الیقین ، سیدة النساء العا لمین ،

  المغضوبة  حقّها والمجهولة قدرها، قرّة عین الرسول ، العذراء البتول ، انسیة الحوراء فاطمة

  الزهراء سلام الله علیها و علی ابیها وبعلها و بنیها بر منتقم خون حضرتش ، حضرت بقیة الله

  الاعظم عجّل الله تعالی فرجه الشریف تسلیت باد . 

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 21:22 |

                                          

                                           السلام علیک یا بقیة الله

همه  هست  آرزویم  که   ببینم  از تو روئی            چه زیان تو راکه من هم برسم  به آرزوئی

به  کسی  جما ل خود را  ننموده ای  و بینم            همه جا  به  هر زبانی بود  از تو  گفتگوئی

نه  به  باغ  ره  دهندم  که  گلی  بکام  بویم             نه  دماغ  آنکه از گل  شنوم  به باغ   بوئی

همه خوشدل اینکه مطرب بزند به تارچنگی            من ازآن خوشم  که چنگی بزنم به تارموئی

همه  موسم  تفرج  به  چمن روند و صحرا             تو قدم  به  چشم  من نه  بنشین کنار جوئی

چه شود که ازترحم دمی ای سحا ب رحمت           من خشک  لب هم  آخر زتو تر کنم  گلوئی

بشکست اگر د ل من  به فدای  چشم  مستت            سر  خمّ   می  سلامت  شکند   اگر سبوئی

غم  و درد و رنج و محنت همه مستعد  قتلم            تو  ببُر  سر از تن  من  ببَر از میانه  گوئی

ز چه  شیخ  پاکدامن سوی  مسجدم   بخواند           رخ شیخ و سجده  گاهی سرما وخاک کوئی

بنمود ه   تیره   روزم   ستم   سیا ه  چشمی            بنموده   مو  سپیـد م   صنـم   سپیـد  روئی

چه  شود که  راه یابد سوی آب ،تشنه کامی            چه  شود که  کام  جوید ز لب تو کامجوئی

به  ره  تو بس که نالم زغم تو بس که مویم             شده ام  زناله  نالی، شده ام  ز مویه  موئی

نظری به  سوی( رضوانی )دردمند مسکین            که  به جز درت  امیدش نبود به هیچ روئی

                                                                         « رضوانی شیرازی »

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه بیست و هشتم فروردین 1388 و ساعت 21:12 |

                                          بسم الله الرحمن الرحیم

 ستاره ای  بدرخشید  و ماه  مجلس   شد                    دل رمیده ی ما را انیس و مونس شد 

 نگارمن که به مکتب نرفت وخط ننوشت                    به غمزه مسئله آموزصد مد رس شد

 میلاد  سعادت  و رحمت ، خاتم انبیا ء و سروراصفیاء  یعنی میلاد اصل الوجود و عین الشاهد

والمشهود ،اول الاوائل و ادلّ الدلائل ، مبدء انوارالازلی ومنتهی العروج الکمالی ،سادة السادات 

وغایةالغایات ،اب الاکوان بفاعلیته وام الامکان بقابلیته،المثل الاعلی الهی والحقیقة الغیرالمتناهی  

 ، روح الارواح ونورالاشباح ، فالق اصباح  الغیب ودافع الظلمة و الریب ،خاتم النبیین و رحمة 

للعالمین سیدنا فی الوجود صاحب لواء الحمد و المقام  المحمود، المؤید المجتبی محمد المصطفی

صلی الله علیه وآله وسلم ومیلاد بحرالمعارف و العلوم ،المحتل العقول ونهایة الفهوم ،معلم علوم

الاسماء ، دلیل  طرق  السماء ، برزخ  البرازخ  و جامع  الاضداد، نورالله  بالهدایة و الارشاد ،

المستمع القران من قائله ،الکاشف الاسرارومسائله امام  به حق   ناطق حضرت جعفر بن محمد

الصادق صلوات الله علیه برحضرت بقیة الله الاعظم عجّل الله تعالی فرجه الشریف مبارک باد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 و ساعت 2:57 |

                                                بسمه تعالی 

 چون لعن عمر تو را طربناک کند                               خاک   قدمت  ناز بر افلاک  کند

گر نام  عمر بری  بر او لعنت کن                                کین غسل ازآن جنا بتت پاک کند

نهم ربیع الاول ،غدیرالثانی وعید الله الاکبرفرحةالزهراء،روزارسال شیخ النسنا س ابوالوسوا س،

شیّدالفراعنه ،اجنس المزابله ، انیس  الشیاطین و رئیس الغاصبین ، پادشاه کشورجهالت و مرکز

دایرۀ  حماقت ،میوۀ  شجرۀ  شقاوت ، پیشوای  ریاست طلبان و مقتدای گردنکشان ،ملعون ازل

 و ابد ،مطرود درگاه احد ، قوّاد بن قوّادعمر بن الخطاب به سوی جهنم برحضرت انسیةالحوراء

 فاطمة الزهرا ء سلام الله  علیها و منتقم  خونش حضرت بقیة الله الاعظم عجّل الله  تعالی فرجه

 الشریف میمون و مبارک باد .  

  

                       

                                    بارگاه جنت نشان حضرت ابولوء لوء در کاشان

 

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه شانزدهم اسفند 1387 و ساعت 17:16 |

                                السلام علیک یا رسول الله

صعود  کرد به اوجی کزآن نمود هبوط                   رجوع  یافت  به ملکی کز آن نمود سفر                                                                                                                      

دو  قوس  دایره  در ملتقای   نقطۀ  امر                  سرازدو سوبه هم آورد چون خط پَر گر                                                                    

شهادت هستی گدازِ آن سلطان مسکین نواز، خاتم رسل وهادی سبل ،سید مطلق و خواجۀ برحق،

 فیض مُقدّم  و نور مُکرّم ، جود مُجسّم وعقل مُعظم ،اصل الوجود و عین الشاهد  و المشهود ،

اول الاوائل و ادلّ الدلائل ،مبدءالانوارالازلی منتهی  العروج  الکمالی، اب الاکوان  بفاعلیته وام

الامکان  بقابلیته  المثل  الاعلی  الالهی و المادة  العوالم  الغیر المتناهی ، حبیب اله العالمین  و

خاتم  الانبیاء  والمرسلین  سیّدنا فی الوجود صاحب لواءالحمد و المقام المحمود المُبرقع بالعِماء

محمد مصطفی صلی الله علیه واله و سلم بر خاتم  اوصیاء  بقیة الله الاعظم عجّل الله  تعالی 

 فرجه الشریف تسلیت باد .

+ نوشته شده توسط محسن در دوشنبه پنجم اسفند 1387 و ساعت 7:21 |

                                           بسم الله الرحمن الرحیم 

حضرت حق  سبحانه  وتعالی  به  ذاتِ خود مستغنی و بی نیاز است از عالم وعالمیان.اما اسماء 

نامتناهی  اللهی مقتضی ودر خورآن است  که  هر یک  را مظهری  باشد  تا  اثر آن اسم  در آن

مظهر  به  ظهور رسد، و مسمّی - که ذات حق تعالی است - در آن مظهر  بر نظر  موحّد  جلوه

کند. مثلاً«الرّحمن» «الرّزاق» «القهّار»هر یک اسمی است از اسماء  حق سبحانه ، وظهور آن

به راحم  ومرحوم  و  رازق  و مرزوق  و قاهر و مقهور  تواند بود ، که  تا در خارج  راحمی

ومرحومی  نباشد ، رحمانیّت ظاهر نگردد، وهمچنین رازقیت و قاهریت  ، وجمیع  اسماء  را بر

این ، قیاس  باید  کرد  پس سبب  جمیع موجوداتِ  جزئیه  طلب اسماء حق بود. و همۀ اسماء حق

در  تحت  حیطۀ  اسم  «الله»  است   که  جامع  و  در  بر دارندۀ  جمیع  اسماء است و  به همه

محیط است  و او نیز اقتضای  مظهری کلّی  و تام  می کرد ، که  آن  مظهر رااز راه جامعیت و

تامیّت  مناسبتی و خویشی  با  اسم جامع که «الله»است باشد تا خلیفهء الله باشد در رسانیدن فیض

و کمالات از اسم  الله به ماسِوَی  الله  که  عالمیانند و آن مظهرِ جامع ، تجلّی اول و روح محمّدی

صلّی الله علیه و اله و سلّم بُوَد که فرمودۀ  حضرتش :« اَوَلُ ما خَلَقَ الله  «روحی»  یا «نوری»

عبارت از آن است و کذا فی البحارعن  جابرقال : قال رسول الله صلّی الله علیه و اله و سلّم (اول

ما خَلَقَ الله  نوری ، اِبتَدَعَهُ  مِن نوره  وَ اشتَقَه  مِن جَلالِ عَظَمَتِه)  پس اصل  و منشأ  و ابتداء و

معاد و بازگشت  جملهء  خلایق  حضرت  حقیقة  الحَقایِق  است و آن  نیست مگر حقیقت محمّدی

و نور احمدی صلّی الله علیه و اله و سلّم که  صورت  و  وجه  حضرت واحدیِ  احدی است که

ازعظمت  جلال  حق  مشتق گشته  و جامع  جملۀ  کمالات  الهی  و کیانی و واضع  میزان  همۀ

مراتب اعتدالات  مَلَکی و حیوانی  و انسانی  آن  حضرت است، عالم  و عالمیان  صور و اجزاء

تفصیل او، و آدم  و  آدمیان مسخر برای  تکمیل او، مر نظام  آفرینش را و به این  مطلب  اشاره

دارد قول حضرتش « انا سید ولد آدم» و «آدم و من دونه تحت لوائی» 

آنچه اول شد پدید از جیب  غیب                                  بود  نور جان  او  بی  هیچ   ریب 

بعد از آن، آن نور مطلق زد علم                                  گشت عرش و کرسی و لوح و قلم 

یک علم از نور پاکش عالم است                                  یک علم ذریت  است و  آدم  است 

نور او چون اصل موجودات بود                                 ذات او  چون مُعطی  هر ذات بود 

واجب آمد دعوتِ هر دو   جهانش                               دعوت    ذرات    پیدا   و   نهانش 

پس اوست صادر اول و مظهر اسم اعظم که الله است و تجلی اعظم که دردعای شب بیست وهفتم

 ماه رجب آمده  «اللهم  انی  اسئلک  بتجلی  الاعظم» نبی  اکرم  تجلی  اعظم و هیچ دوییت  بین

 متجلی  یعنی  حضرت  حق  و تجلی  که  نبی اکرم  است  به  چشم  نمی خورد « البته  چشم

دل»  چون حیثیت  نوری است  و از صفای  متجلی  دوگانگی مشاهده نمی شود به قول صاحب

 بن عباد  رحمة الله علیه متوفی 385 

رَقَّ الزجاج و رقتِ الخمری                                                 فتشا  بها    کَلَ   الا مر  

فکا نما   خمرٌ  و  لا   قَدَحٌ                                                  و  کانها  قَدَحّ  و لا خمر

 ترجمۀ شعر صاحب این  شعر عراقی  است

از  صفای  مِی و  لطافت   جام                                     به هم آمیخت رنگ جام و مدام

همه جام است و نیست گوئی می                                   یا مدام است و نیست گویی جام   

ازصفای متجلی و لطافت تجلی دوگانگی تصور نمی شود، تجلی  درعین متجلی و متجلی درعین

  تجلی چون وحدت  حقۀ حقیقیة  است نه اتحاد که دو بوده اند و یکی شده باشند دروحدت

ازابتدا دوئیت وجود  ندارد به قول قا آنی

صورت و صورت نگاراز هم اگر دارند فرق

                                                          از چه این صورت ندارد فرق با صورت نگار

چرا متجلی وتجلی فرق ندارند؟ چون حیثیت نوری وبی حدی است، نظیرآیۀ 48 سورهء  زخرف

«وما نریهم من آیةاّلا هی  اکبر من اختها» نکره در سیاق  نفی  افادهء  عموم می کند  آیه  یعنی 

 همه  آیات  یعنی ما هیچ آیتی را ننمودیم مگر آنکه از آیت  دیگر بزرگ تر،هر آیتی را نگاه 

کنی هم مفضل است هم  مفضل علیه یعنی همان آیه که اکبر است کبیراست و بالعکس همان آیه

که کبیر است اکبر می باشد چون حیثیت نوری است در لسان خودمان گوییم یکی از یکی بهتر،

این از آن بهتروآن ازاین بهترمتجلی وتجلی هم اینگونه است پس هویت نبی اکرم غیر ازهویت

حضرت  حق  نیست چرا که  او صادر اول و تجلی  اعظم  و تمام  شئونات  او عین شئونات 

 واجب الوجود ، حق  که  نور مطلق است باید درتجلی اول هم مطلق  باشد و الا حق مطلق 

 نیست ، وجود بحت و تام  باید ظلش  تمام احکام او را داشته باشد  « الم تر الی ربک کیف مد

 الظل»اگردر تجلی اول ممکن الوجود باشد  نه واجب،لازم آید که واجب،واجب نباشد چون

تجلی بی  واسطه است به قول حکیم نظامی

تختهء اول که الف   نقش بست                                       بر در محجوبۀ احمد  نشست 

حلقهء «حا» را کالف اقلیم داد                                       طوق ز دال و کمراز میم داد 

لاجرم او یافت از آن میم و دال                                      دایرهء   دولت  و  خط  کمال 

بود در این  گنبد  فیروز  خشت                                      تازه  ترنجی  زسرای بهشت 

رسم ترنج است که در  روزگار                                     پیش  دهد میوه  پس آرد  بهار 

کنت  نبیا  که  علم   پیش   برد                                       ختم  نبوت  به  محمد   سپرد 

ازاین مقدمه روشن شد که مقام وعظمت نبی اکرم ذاتی حضرتش می باشد نه کسبی که از  بندگی

 و طاعت  به مقام  رسالت و نبوت و ولایت مطلقه رسیده باشد که  بعضی  چنین گمان  می  کنند

 و پر واضح  است که  این پنداریست بس سخیف چون مطلب برعکس می باشد، نبوت طلیعه 

 ایست برای عبادت و تکوین مقدمه ای است برای تشریع نه بالعکس، ذات نبی اکرم ذات عبودیت

 است و کنه عبودیت ربوبیت«العبودیة جوهرة کنهها الربوبیة» و به قول مولوی 

عقل  اول  راند   بر عقل   دوم                                    ماهی ازسرکُنده گردد نی، ز،دُم 

ما   ز  بالائیم   و  بالا  میرویم                                    ما  ز  دریائیم  و  دریا   میرویم 

نبی اکرم عبادت می کند چون ذاتش ذات عبادت است و، از کوزه  برون همان تراود که در

 اوست ، اگرازمعبود چیزی درعابد  نباشد ممکن نیست عابد، عابد باشد 

تا که از جانب معشوقه نباشد کششی 

                                                                  کوشش عاشق بی چاره به جائی نرسد 

اگر عبد به عوارض بشریت عبد شود، رب بودن رب معنی ندارد و معبود از عبد تهی است که 

 عبادت فنای عابد است در معبود، عبد به معبود دیده می شود،مقید باید به مطلق منتهی شودعبادت

 برای سیرتکاملی وصعودی است برای ممکنات که ظل ظل هستند آن هم به پیغمبراکرم  که

 واسطه در نزول است از ذات حضرت حق  که همۀ افعال و عبادات  به محورذات است و اگر

 به ذات ،عابد  نباشد عابد ،ذاتاً عاصی است وفعلا وعملا عابد پس این عبادات برای ما  وسیلۀ 

صعود و تکامل است نه برای نبی اکرم که فرمود :« کنت نبیا و الادم بین الماء و الطین» یعنی

من نبی بودم در حالی که آدم بین آب و گل بود، این یعنی چه؟ به قول محتشم :

 هنوز سجدهء  آدم  نکرده بود ملک                          که بود گَرد سجود تو برجبین ما را 

اگر نبی اکرم ازعبادت به این مقام  رسید قبل ازخلقت آدم چگونه نبی بوده ؟این نیست مگر اینکه

 ذات حضرتش ذات عبدیة  و عبادت باشد که به قول ابن فارض مصری از لسان نبی اکرم گوید: 

و اِنی و اِن کنتُ  ابن  آدم  صورةً                                      فَلِیَ  فیه معنیً شاهدٌ  باُبوّتی 

من به ظاهر گر چه ز آدم زاده ام                                      لیک معناً  جَدِّ  جَدّ  افتاده ام 

یعنی اگر چه من به صورت فرزند و جزو آدم  هستم  لیکن در من معنائی است و آن معنا گواه 

 من است  بر پدری من مر آدم  را و آن روحی است که در آدم دمیده شد که «نفخت فیه من

 روحی» و ملائکه مامور شدند بدان سجده کنند . شیخ بهائی گوید 

من  آینۀ   طلعت   خورشید  وجودم                         ازعکس  رخش مظهر انوارشهودم                                                                 

ابلیس  نشد  ساجد و مردود  ابد  شد                        آن دم که ملائک همه کردند سجودم                                                                   

پس آدم صفی هنوزدرمیان آب وگل بود که او برتخت جان ودل به ضبط اقالیم نبوت می  پرداخت

 ، موسی کلیم هنوز حلقهء در «ارنی انظرالیک» می زد که او درحجرۀ «الم تر الی ربک»

خلوت می ساخت،رسول امین  وحبیب رب العالمین که «لولاک لما خلقت الافلاک» درشأن

 اوست و طاق فیروزۀ  افلاک ایوان او، و سعادت «لَعَمرک» تاج او و لباس تقوی دیباج او، و

سدرۀ «سبحان الذی اسری» صفت قرب و معراج اوبه قول حکیم قاآنی :

د ر حجاب  کنت  کنزا  بود  حق  پنهان  هنوز

                                                         گو  خدا  را  بندگی  کردی  به  قلب  خاکسار

ا ز  گل  آدم   هنوز  اندر  میان  نامی    نبود

                                                        کا  و   شمار   نسل  آدم  کرد  تا  روز  شمار

نار و  جنت  بود  در  بطن  مشیت      مختفی

                                                       کا و گروهی را به جنت برد و قومی را به نار

پیش از آن کز صلب حکمت قدرت آبستن شود

                                                         در شمیمۀ   مام  دادی  قوت  طفل  شیرخوار

بچهء  امکان  هنوز  اندر  شمیمۀ  امر    بود

                                                         کا و یتیمان را سر از رحمت گرفتی در کنار 

این مطالب که بیان شد با کشف و برهان به اثبات رسیده است وجای شک و شبهه نیست تجلی

مانند متجلی چنان پر و صمد است که جای بالا رفتن ندارد که بخواهد به عبادت سیرتکاملی

 کند واگربالا رود نقص در متجلی پیدا می شود چون تجلی آینۀ  تمام نمای متجلی و عین او و به

 هیچ  وجه بالا نمی رود حتی به عبادت خودش تا چه رسد به صلوات ودرود ما  بر حضرتش

،شهید ثانی رحمة الله علیه  دراول  کتاب شرح لمعه  بدین معنی اشاره فرموده: و (غایة  السئوال

 بها عائد  الی  المصلی لان الله تعالی  قداعطی  نبیه صلی الله علیه  و آله  و سلم  من المنزلة  و

 الزلفی لدیه مالا یؤثرفیه صلوة مصّل کما نطقت به الاخبارو صرح به العلماء الاخیار)یعنی نتیجۀ

  سؤال  به این  صلوات به  فرستندۀ صلوات  برگشت می کند چون خداوند  در نزد خود منزلتی

  به  نبی اکرم عطا  فرموده که صلوات درآن مقام  و منزلت  تأثیری ندارد  چنانچه  روایات 

 ناطق به این مطلب است و علماء بدان تصریح فرموده اند . اگر این بحث سنگین بود و مشکل

 ازناحیۀ ما  نیست خود مطلب اینگونه است سخن عشق و  وحدت و بحت وجود و تجلی است و

 اینها از جنس ماده  نیست  مجرد است اگر خواهی دریابی باید مجرد شوی که گوید

 رو مجرد شود مجرد  را  ببین                                 دیدن هر چیز را شرط است این

تا تخته بند مادة هستی سِرّ وحدت درنیابی 

وحدت از خود داری ما تهمت آلود دوئیست 

                                                           عکس در آب است تا استاده ای بیرون آب

تا برساحل کثرت لنگر انداخته و خود را به دریای وحدت نینداخته و درحق فانی نگشته ای بر تو

سر وحدت کشف  نخواهد شد و واحد را به چشم دو بین و احول دو تا خواهی دید

جمال و آینه و عشق و  عاشق  است  یکی  

                                                                بیان  آن  ز  موحّد  بجو  نه  از  احول  

سرّ  وحدت  که  در  او  خلوتیان  حیرانند    

                                                             گر  ز  رندان   خرابات    بپرسی   دانند 

پس به قول حافظ :

تا نگردی  آشنا  زین  پرده  بوئی  نشنوی   

                                                            گوش  نامحرم  نباشد  جای  پیغام  سروش

در خاتمه این  نکته را یا آوری  کنیم  که  نبی اکرم  به  شهادت رسیدند و اینکه می گویند رحلت 

 صحیح نیست باید گفته  شود شهادت تا بدانند چه کسی حضرتش را به  شهادت رساند  در تفسیر

صافی   در  ذیل  آیۀ  شریفۀ « افاِن  مات  او قتل  انقلبتم  علی  اعقابکم » این  روایت  نقل  شده

عن  الصادق علیه السلام  قال : (اتدرون  مات النبی او قتل ان  الله  یقول افان مات  اَو قتل انقلبتم

علی  اعقابکم  ثم  قال انهما  سقتاه  قبل الموت) یعنی الامرتین لعنهما الله و ابویهما  درتفسیر نور

الثقلین ازعیاشی  نقل  شده  همین روایت  با اختلاف ... علی اعقابکم »( فبسم  قبل الموت انهما 

سقتاه ) فقلنا : انهما و ابوهما  شرّمن خلق الله و دربحارالانواربه جای سقتاه ، سمّتاه نقل شده یعنی

امام صادق  فرمودند آیا می دانید  پیغمبر اکرم  به  مرگ  طبیعی رحلت فرمودند یا به قتل رسیدند

 سپس فرمودند به سمّ  یعنی آن دو زن حضرت را  مسموم  کردند راوی گوید  سپس من گفتم  آن

دو زن و پدران آندو ازبدترین  خلق خدا هستند  که  واضح است  آن  دو زن حفصه  دخترعمر و

عایشه دختر ابی بکرمی باشند  لعنة  الله علیهما  و علی ابویهما   وعلی  من مال   الیهما  الی یوم

القیامة

والسلام علی عباد الله الصالحین

 

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه یکم اسفند 1387 و ساعت 7:45 |

بسم الله الر حمن الرحیم

از تاب رفت و طشت طلب کرد و ناله کرد       

                                                     وآن طشت را ز خون گلو باغ  لاله کرد 

خونی که خورد درهمه عمر ازگلو بریخت   

                                                    خود  را  تهی ز خون دل چند  ساله کرد

هفتم صفر

سالروز شهادت مظلومانۀ سبط الرسول و ریحانة البتول کهف المعارف وعین الشهود ،

روح المراتب وقلب الوجود ،صاحب العلوم اللدنی ، لؤلؤ صدف انت منی ،فرزند علیّ 

مرتضی حضرت امام حسن مجتبی علیهما السلام بر منتقم آل محمد صلی الله علیه وآله

 حضرت بقیة الله الاعظم عجّل الله تعالی فرجه الشریف تسلیت باد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387 و ساعت 22:11 |

 

                                      بسم الله الرحمن الرحیم

هذا الذی تعرفُ البَطحاءِ وَطأته                                 و البَیت تعرفه و الحلّ و الحَرَم

هذا  بنُ خیـرُ عِبـادِ  اللهِ   کلهـُم                                 هذا التقـی النقـی الطـاهر العَلـم

شهادتِ  جانگداز آدمُ اهل البیت، خازنُ  کنزالغیب ،مَطلعُ  انوارالایمان ،کاشفُ سِرّ العِرفان

 ،الحجة  القاطعة  و الدُرّة  اللا معة ، وَتدُ  الاوتاد  و زینُ  العِباد ، تاجُ  البَکّا ئین  حضرت

امام  زین العابدین علیه السلام  بر منتقم  آل محمد حضرت  بقیّة الله الاعظم عجّل الله تعالی 

 فرجه الشریف تسلیت باد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه سوم بهمن 1387 و ساعت 14:17 |

                                                                              بسم الله الرحمن الرحیم

                                                                                                                                              

سرسبزی نهال  خامه از طراوتِ بحرِ زَخارِ تِذکارِ حمدِ  صانعی  است که حواسِ  پنجگانه 

 ا زدیوان قدرتش  بیتی است و سیاراتِ هفتگانه ازقصیدۀ حکمتش حرفی و اشعۀ چراغ خاطر 

 ازپرتو وصفِ رسولی است که  طنطنۀ کوس بعثتش شکستِ طاق کسری و نشان مُهر نبوتش

 فتوّت  است درغزلِ انبیاء و زنگ  زُدای  آینۀ  قلوب منقبتِ مولائی است که شبستان  بارگاه

 رفیعش را  چراغدان ، چشم  فرشته و، سائل درگاهِ  کَََرَمَش را قرص  خورشید  نان  برشته .

 مولائی که جاسوسان تخیلات و اوهام را گردِ سرادقات  عزت و جلالش  راه نیست و حقائق

    شناسان عقول و افهام را دستِ ادراک از غایتِ کمالش جز کوتاهی نی :

 هیچ کس را در حریمش راه نیست                              هیچ عقل از کنه  او آگاه  نیست

 جا ن  و د ل  سرگشتۀ   درگاه  او                              عقل را سر رشته  گم در راه او

او که  شاهبازان هِمَمالیه در طیران هوای  دیدارش  بال و پر ریخته  و چهرۀ  این مطلوب

 ندیده و جهانِِ نوردان عقولِ  سلیمه درجَوَلان  فضای عرفانش آتش ازسُمها  انگیخته و به گَردِ

 این آرزو نرسیده             

به  کنه  ذاتش  خرد  برد  پی                                   اگر رسد  خس  به  قعر دریا

اما بعد : برمرآتِ قلوبِ معنی سنجان پوشیده  نیست که فروزنده شمعِ جهانتابِ سخن از چراغِ 

  افتاب افروخته تر و نشاننده نهال خیال از طوبی سرافرازتر

سمند   سخن  را  ضمیر است   میدان                     سوارش چه چیز است جان سخن دان

سخن منظوم عقد گوهریست از بحر خاطر در صدف صفحه جلوه گرو مشعلی است که از تند

بادِ حوادث  خاموش  نگردد و چراغی است که از ملاقاتِ  نفس ، روشنی پذیرد و رو سفید و

    تابان کننده انسان جاودان است

       بلبل  عرشند  سخن  پروران                                باز چه  مانند  به  ان  دیگران

لکن جوهریان سخن سنج که به نقد جان خریداران آن گوهرند هر روزنقد خیالات آن گروه را

 در بوتۀ دل بگداز آورند و ازمحکِ ذوق ، نقودِ  سَرِه واشعار ناب را انتخاب نموده در مخزن

 سینه به ودیعت نهاده و در هر انجمن شمع نوا افروخته بزم را به جلوۀ شاهدان معانی رشک

     بهشت ساخته .                         

   قال الصادق علیه السلام : (مَن اَنشدَ فِی الحُسین شِعراً فبَکی و اَبکی واحداً کُتِبَت لَهما الجَنة )

« بحار الانوار جلد 44 صفحه 288»                 امام صادق علیه السلام فرمودند : 

هرکس برای حسین علیه السلام یک بیت شعربخواند  پس بگرید ویک نفر را بگریاند برای آن

    دو کس بهشت نوشته می شود .

گفتاردرباره سخن سنج  و شعرشناس و مدیحه سرا و مرثیه خوانی است که غبار تن از چهرۀ

    جان بر فشاند وما را به غم خویش نشاند 

مردی  بلند  رتبه  ز  ملک   جهان  برفت           و آن  گلبن  فضیلت از این بوستان  برفت

ویران  شد  اشیانۀ  شعر و ادب  از  آنک           آن  مرغ   نغمه  گستر از این آشیان برفت 

درخون  نشسته بود دلش همچوغنچه لیک          چون  گل شکفته خاطر ونکهت فشان برفت

چون اشک شوق بود صفا  بخش و تابناک          آن  نـو ر دیـده  کز نظـر دوستـا ن   برفت

او که  گلشن  نوایش از نسیم  فیض  امیرالمومنین (ع) هم آغوش  طراوت و چمن گفتارش از

سحاب عنایتِ  آل عصمت علیهم السلام  همدوش  لطافت بود و گلزار شعر را از ملاحتِ بیان

   آب و رنگ می افزود .

هرگزشاهبازی مثل او در قصیده  خوانی  بال پرواز نگشود و هیچ سیاحی چون او بیابان شعر

 سنجی  را نپیمود ، از صحبت  فضلا و شعرا و اهل کمال بهرۀ  وافی برده  بود، در فن شعر

شناسی او را انبازی نبود. حسن انتخابش درنظم و شعرنهایت  کمال و لطافت را دارا بود و از

اشعار بی مایه و سست جدا ًدوری می جست ،در اشعار شعرا تتبع  کرده بود ، شعر را خوب

می فهمید و خوب  نیز می خواند  کمتر روزی بود که یک غزل یا قصیده ای به خزانۀ حافظه

 نسپُرَد فلذا هیچگاه شعر از روی نوشته  نمی خواند ، بیاد دارم خجسته بامدادِ سیزدۀ رجبی در

 مجلس ذکری که مرحوم  شکیب اصفهانی نیز حضور داشت  قصیده ای مولودیه  که مرحوم

شکیب تازه سروده بود از صفحۀ ذهن انشاد کرد  قصیده  متجاوز ازسی بیت بود پس از اتمام

مرحوم شکیب به صاحب  بزم که او نیز از بزرگان بود  گفت من این قصیده را دیشب به وی

    دادم آری از چنین حافظه ای بر خوردار بود .

او صاحب کمال واهل حال بود پیوسته ازشراب شوق نشئه یاب وازشاهد حقیقت کامروا بود ،

   از میخانه عشق بادۀ صفا نوشیده بود و از گلستان اخلاص گل توفیق چیده

    هر مُحبّی کو قدم در راه عشق از صدق زد         پیش محبوب او به آخر،پایۀ اعلا گرفت 

 حدود هفتاد  سال در آستان ملک  پاسبان اهل بیت علیهم  السلام  خدمت  نمود .کمال اهلیت و

همّت و گذشتگی و وسعت مشرَب را دارا بود لحظه ای در هوای خود نمائی بال نگشاد و آنی

 درتیهِ خویش ستائی گام  ننهاد آنچنانکه به سبب  تواضع و فروتنی و بی تعلقی و بی تکلفی در

اکثرمحافل و مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام  حضورمی یافت و اَحِبّاء وحُضّاررا از فیض

 نوای  خویش  بهره مند می ساخت از اول شباب تا آخرعمر لحظه ای ازخواندن دریغ  نکرد

 هرگزقدم ازطریق مردمی بیرون ننهاد  مقبول دلها و دلنشین خاطرها بود، نهال محبتش درهر

دل ریشه دوانیده و به سبب خُلق خوش وحُسن معاشرت ودیگرمُحسّنات محبوب القلوب خاص

    و عام بود به قول حافظ :

بس نکته غیر حسن بباید که تا کسی                          مقبول طبع مردم صاحب نظر شود

مشرب درویشانه  داشت ،شکستکی را حمائل ساخته و از تکبُُّر روی  برتافته، بادۀ یکرنگی

نوشیده با کهترومهترجوشید ه، به پاکی طینت آراسته واز اخلاق نا پسند وارسته ، ازقطع 

   علائق دربساط  فراغت غُنود ه بود ودید ه به دستِ ما سوا نگشوده ، خانۀ دل ازغیراهل بیت

   به جاروبِ معرفت رُفته بود وچشم   امید به آبِ توکل ا زخلق شسته ، زبان حالش این بود :

  چشم  امید  نیست به هیچ  آستان مرا                          اِلاّ  بـر آستا نـۀ  فرخنـد ۀ  بـتـول

 بسیار خوش  صحبت  و شوخ  طبع  و سلیقه اش  نهایت  لطافت  را دارا  بود  لطیفه ها یش

 شورانگیزو نمکین و گفته هایش شیرین و دلنشین ، نوسفران  وادی  مداحی را خضرطریقت 

  ومخموران بزم نوا را پیر حقیقت وازهیچ  خدمتی  دریغ  نمی نمود براستی خویش را وقفِ 

   آستان اهل بیت علیهم السلام کرده بود او که بود ؟! او کسی نبود به جز           

             مرحوم مغفورحاج مرشد حسین پنجه پوررضوان الله علیه

آن  ذاکر و پیر غلامی   که  عمری   با  اخلاص  بر آستان  سپهسالار عشق  و علمدار کربلا  

حضرت ابا الفضل العباس خدمت کرد و بسال1333 هجری  شمسی هیئت حضرت ابا الفضل

علیه السلام را بنیان نهاد و شبهای سه شنبه عشاق و مُحبّان اهل  بیت علیهم السلام را گِرد هم

جمع  می نمود  تا از محضر پر فیض مرحوم  حضرت ایة الله حاج  سید ابو تراب مرتضوی

درچه ای رضوان الله  تعالی علیه که به حق عالمی خبیر ومفسری کم  نظیر وحکیمی وارسته

   بود، و وجودش دریائی موّاج ازعشق به خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام  فلذا دوماه

  محرم  و صفررا درعزای سیدالشهداء علیه السلام لباس سیاه برتن می کرد و شرح احوالش

   کتابی  را درخور است استفاده  کنند و با معارف اهل بیت علیهم السلام آشنا شوند و نیزدر  

    مصائب  جانگداز آنان سوگواری  نمایند ،الحق وقتی حاج مرشد می خواند می سوخت و

  می سوزاند ، نام اهل بیت علیهم السلام که بر زبانش جاری می شد و یا مرثیه می خواند

    خود اشکهایش مروارید گونه برگونه هایش می غلطید و سرشک ازدیدگان حضار روان    

  می ساخت براستی باید او را مخاطب این شعر سعدی قرار داد 

  صبر  بسیار  بباید  پدر  پیر فلک   را                     تا دگر ما در گیتی چو تو فرزند بزاید

حکایتی  نقل  می شود  تا  قدر ومنزلت  شعَرا و مداحان  و مرثیه  سرایان  اهل بیتِ عصمت

وطهارت علیهم السلام را بیش از پیش  شناخته و حرمتشان  نگاه  داشته و یادشان را گرامی .

شاعرو مرثیه سرا و مداح اهل بیت عصمت و طهارت را رتبه ای است که عقل بشر را بدان

 راه نیست و آن را با معیارهای عقلی سنجیدن  نتوان . از آنجا که به مقام  ومرتبۀ آل عصمت

علیهم السلام  راه نتوان  یافت. زیرا آل الله  محیط برعالم  وجود  وهمه چیزدرقبضۀ  قدرت و

تحت ارادۀ  آنهاست فلذا  چیزی ، حتی عقل احاطه بر ایشان  نتواند . همچنین  مداح  و مرثیه

 سرا و شاعراین خانواده که هستی عمرِخویش درطبَق اخلاص نهاده ، دل درقمارمحبت باخته

    و جان وتن را در آتش عشق  بگداخته به حضرتشان  منسوب  و بدین  منصب  مفتخر، که

    حضرت علیّ بن موسی الرضا علیه السلام فرمودند:

                (مَن تذکّرَمُصابََنا وبَکی لِما اُرتکِِبَ مِنّا کانَ مَعَنا فی دَرَجَتِنا یَومَ القِیامَة )

 کسی  که مصیبت ما را یاد  آورد  و بگرید  بخاطر اینکه « نسبت به ما روا داشته شد» روز

   قیامت  با ما  در درجۀ  ما خواهد بود . بحارالانوارجلد 44 صفحه 278

    پس به این جهت جاه و مقامشان فوق تصورعقل آمده به قول عطار:

     مقام  عاشقان   بالای  عقل  است                          طریق عاقلی درعشق  جهل است

    و بقول کاشف اسرار قاسم انوارمتوفی 837 هجری قمری

   با عقل  کم  نشین  که مقام   تحیّر است               همراهِ عشق شو که صفا درپی صفاست

   چشم  خفاش زخورشید چه بیند  صائب               عقل بیچاره  چه داند که چها دارد عشق

    اما حکایت : ادیب الکامل و الفاضل، الشیخ الامجَد و الشاعرُ الاوحَد ، بَدرة الافاخِم و عُمدة

     الاعاظِم، الشیخ کاظم الاُِِزری  تغمّده الله فی رحمته  متوفی 1211هجری  قمری درمدح و

 منقبت  خاتم انبیاء محمّد  مصطفی  و سروراولیاء علیّ مرتضی صلّی الله علیهما  واله  وسلّم

  قصیده ای  حدود 1200 بیت  چون درّ شاهوار به رشتۀ  نظم در آورد و آن را بر کفن خود

نوشت. مدتی که ازدفن او گذشت هرچه جستجو کردند قصیده را نیافتند معلوم گشت که آن را

فقط  برکفن خویش  نگاشته و با خود  برده  آنگاه  نبش قبرکردند و کفنش را عوض نموده  تا

قصیده را از روی آن استنساخ کنند. اما افسوس که بعضی از ابیات از بین رفته و حدود 570

بیت از آفت خاک  محفوظ  مانده  بود چند  بیت ازآن قصیده  را مرحوم حاج  شیخ عباس قمی

درمفاتیح الجنان آورده  و می گوید :

    از شیخ  الفقها ء  العظام  خاتم  المجتهدین  الفخام  شیخ  محمد

    حسن  نویسندۀ جواهرالکلام  ( کتابی است در فقه استدلالی در 4۲ مجلّد و درفقه کتابی به

  این عظمت به   رشتۀ تحریردرنیامد ) نقل شده که شیخ محمد حسن صاحب جواهرآرزو می 

   کرد قصیدۀ هائیۀ  مرحوم  اُزری درنامۀ عمل او نوشته  وجواهردر نامۀ عمل اُزری آورده 

    شود نقل شده که مرحوم صاحب جواهر فرموده اگراُزری این تبادل را می بپذیرفت مغبون 

    می گشت .

 آری مقام و منزلت مداح و شاعراهل بیت علیهم السلام دراین مرتبه و پایه است که یک قصیده 

   درمدح ائمۀ اطهاربرکتابی فقهی که تالیف آن سی سال به طول انجامید برتری می یابد این را

   با کدام معیار عقلی میتوان سنجید ؟

آن عالم و عارف  بزرگ واقف براین اسراراست که آرزو می کند زحمت  شبانه روزی  سی

سا لش را با قصیده ای در مدح چهارده معصوم علیهم السلام عوض کنند چون او زر شناسی

است که عیارگوهرکلمات  زیارت جامعۀ کبیرة را دریافته و به حقیقت آن پی برده که مقام آنان

 را حدّ ونهایت واندازه ای نیست آنجا که امام هادی سلام الله علیه می فرمایند :

    ( مَوالیّ لا اُحصِی ثنا ئَکم ولا ابلُغُ مِن المَدح کُنهَکم و مِن الوَصفِ قدرَکم وانتم نورالاخیار) 

  " سروران من ثنای شما  را شماره نتوانم کرد وازمدح و ستایش، اصل و حقیقت شما را در

نیابم درحالی که شما  نور برگزیدگان هستید ..." زیارت جامعه حقیقتاً یک دائرة المعارف امام

 شناسی است و از دو لب دُرَرَ بار حضرت امام هادی علیه السلام بیرون آمده که خود نیز از

شجرۀ طیبۀ عصمت و طهارت می باشد وهمانند جد بزرگوارش ( لاینطق عن الهوی ) که گزافه

واغراق وسخن مجاز نمی گویند بلکه  حقیقت و واقع را بیان می فرمایند لکن عقل بشر قادربه

درک آن نیست .

حال چند بیت از قصیدۀ  شیخ کاظم اُزری درمدح مولی الموحّدین امیر المومنین علیه سلام الله

الملک المبین را آوردیم  تبرّکاً و تیمّناً و تا  نیزاز گلستان آن  قصیده  گلی چیده  مشام جان را به 

 به بوی آن عطر آگین نموده .

        ایّها  الراکِبُ  المُجِدُّ  رُوَیدا                                   بقاوبٍ   تقلّبَت  فی  جَواها  

ای سوار تیزتک آهسته رو، لختی مدارا کن با دلهائی که در عشق واندوهشان می غلطند .

       ان ترائت ارضُ الغرِیّین فاخضَعِ                        واخلع  النَعل دون وادی  طواها    

 اگرسر زمین  نجف  نمایان شد  پس فروتنی  کن و بیرون  دروازۀ  آن  کفش  برکن .

       و اذا  شُمتَ   قبةَ   العالم  ال          ـــــــــــــ            اعلی  و انوارَ رَبّها  تغشاها

هنگامی که گنبد عالم اعلی را نگریستی در حالی که انوار پروردگارش آنرا پوشانده است

       فتواضَع   فثمّ   دارَةُ   قدس                                   تتمنّی  الافلاکُ   لثم َ ثراها

پس فروتنی کن زیرا آنجا بارگاه  قدس است که افلاک  بوسیدن  خاکش را آرزو می کند .

       قل  له  والدُموعُ  سَفحُ  عَقیقٍ                               والحَشا تصطَلی بنار غضاها

 به او بگو ، درحالی که اشکها چون عقیق سرخ در ریزش ودل به آتش عشقش آتش گرفته

       یابن  عَمّ   النّبی   انت   یَدالله                               التی  عَمّ   کلّ   شئٍ   نداها

ای پسرعموی  پیغمبرتو آن  دست  خدائی  که  نمِ  آن همه چیز را فرا گرفته است .

       انت   قرآنهُ   القدیم ُ  و اُوصا        ـــــــــــــــ          فکَ   آیاتهُ   التی   اوحا ها

تو قرآن  دیرینۀ  او هستی و آیات آن اوصاف  تست که  آن را  وحی  کرد .

       قد  تراضعتما   بثدی  وصا لٍ                              کان مِن جُوهر التجلّی غذاها

براستی شما هردو ازپستان وصال شیر نوشیده اید که غذای آن ازگوهر تجلی بوده است

       خصَّکَ  اللهُ   فِی  مَآ ثِرَ شتّی                              هِی  مِثلُ  الاعدادِ  لا تتناهی

خداوند تو را به صفاتی گوناگون  مخصوص  گردانید که آن صفات را همانند  اعداد فرجام و

پایانی نیست .

       لا فتی  فِی  الوجودِ  الاّ  عَلیٌّ                             ذاکَ  شَخصٌ بمثلِهِ  الله ُ باها

درعالم  وجود جوانمردی  جزعلی  نیست او کسی است که خداوند به مانند او فخرو مباهات

کرده است .

       و هو الایة  المُحیطة با لکو ن                             و  فی    کلّ   شَئ ٍ   تراها

اوآیت واثرونشانی است که عالم وجود را فرا گرفته و او را درهرچیزمی بینی به قول استاد

صاعد :

به خدا قسم که هرگه نظرم به هر چه افتد              نگرم در آن علی را شده گرم خود نمائی

       هِو قطبُ المُکوّنات حَیثُ لولاها                          لما   دارتِ   الرَحی  لولا ها

اوعالم وجود را قطب و محوراست اگراونبود هرگزآسیای خلقت وآفرینش بگردش درنمی آمد

   گر او  نبود  عالم  زیر  و  زَبَر  نبود               صحبت ز کوه ودشت وزبحر و زِبَرّ نبود

       لکَ فی مُرتقی العُلی والمَعالی                           درجاتٌ    لا یُرتقی    ادنا ها

تو را در بلندی قدر ومنزلتها درجاتی است که به کمترین آنها بر نتوان شد وآگاهی نتوان یافت

       لکَ نَفسٌ مِن جوهرِ اللطفِ صِیغت                  جَعَلَ    اللهُ    کلَّ    نفسٍ    فداها

تو را جانی است که از گوهر لطف ریخته شده ، خداوند جانها را فدای آن گرداند

 این کلمات  دست و پا شکسته را رقم  زده  تا گوشه ای ازحقی که برمن داشت اداء نموده و

 یادش را گرامی داشته وتا سیره اش نیز سرمشق  و چراغ راه  مداحان و مرثیه سرایان خاندان

 عصمت  و طهارت  علیهم السلام  باشد زیرا او هیچگاه  مداحی غیر اهل بیت علیهم السلام

را نکرد و بر آستان دیگری سر خم ننمود مکرر از وی شنیده شد به مداحان توصیه می نمود شما

قیمت دارید خود را ارزان نفروشید یعنی بهای شما دنیائی نیست پس به هر مبلغ یا مقامی بفروشید

باز ارزان فروخته اید براستی خود اینگونه بود وحتی درمحفلی که در شأن مداح اهل بیت علیهم

 السلام نبود هر گز حضور نیافت ، امید است  شاگردانش این  شیوه  را اخذ کرده تا در دنیا و

 اخرت  همانند او سر بلند گردند .

از دیده رفت واز دل پرخون نمی رود                  در دل چنان  نشسته که بیرون نمی رود

                                      عاش سعیدا و مات سعیدا

               اشعار در رثاءِ مرحوم حاج مرشد حسین پنجه پوررحمة الله علیه

 آن  شاهباز عرصۀ  شعر از جهان برفت            وآن  عندلیب  گلشن  عشق  ازمیان برفت

 گوئی  طراوت  از چمن  و بوستان  نظم            عزم رحیل کرد چو آن نغمه  خوان برفت

 او خضرِ راه  بود به لب  تشنگان  عشق             افسوس  و آه  کاو، ز بَرِ رهروان  برفت

 بود او قصیده  خوان  توانا و نکته  سنج              آن  تکسوارِ  مرثیه  خوان  زمان  برفت

 بود  او غلام   حلقه   بگوش  دَرِ حسین              ننهاد سر به  درگهِ  دگر و جاودان برفت

 عمری به لب  نوای  اباالفضل  داشت او             لب بست وپرگشود و سوی دلستان برفت

 چندی  در انتظارِ  وصا ل   حبیب   بود              ما را نشاند  درغم  و خود شادمان برفت

 او  مستِ  بادۀ  ازلی   بود  زین   سبب               مستانه  کوچ کرد  و از این آشیان برفت

 او  نور دیده  ،  قوّت  دل   بود  بهر ما              از دیده  نور و جان  ز تن  دوستان برفت  

 داغش  به دل نشسته  و بیرون نمی رود              گر دل  زما  برید  و هم از دیدگان برفت

 هیهات  اگر  زمانه   چو  او آورد   ببار             زین غم، قدش خمیده واز وی توان برفت

 دروصف او بس  اینکه سری بود  پاکباز             ازعشق  یار بردو جهان کف  زنان برفت

 (ساقی ) غلوّ نکرده دراوصاف پنجه پور              مشهوراگر چه بود ولی  بی نشان برفت

                           اللهم اغفر له ولنا واحشره مع محمد وال محمد

 چهارم دی ماه هزارو سیصد و هشتاد و هفت ، یزدی نیا     

 تکثیر وانتشاراین نوشته با ذکر مأخذ وعدم تحریف اشکال ندارد                             WWW.AGHAEDHAGHA.BLOGFA.COM    مأخذ

 

+ نوشته شده توسط محسن در چهارشنبه چهارم دی 1387 و ساعت 14:59 |

              

                                بسم الله الر حمن الرحیم 

  شراب  تاک  ننوشم  دگر ز خمِّ  عصیر

                                                               شراب پاک خورم زین سپس ز خمّ غد یر

    غدیر خم

 از جمال  علی  تا جلال  عین علیّ  اربعینی  است  که  بر سریر غدیرعینیت  ان  ظاهر و از

مکمن  ذات  به  رسالتِ  نفسِ  نفیسِ  نبوی  به  «کریمۀ بلّغ»  بر اریکۀ  اقتدار« انّما » تکیه 

 برمَأمَن  راز« نحن امناء الله  و امرنا  سرّ فی  سرّ» به  وصایت  خاتم  اوصیاء  در عین لا تعیّن

 ذات به  تعیّن  واحدیّت  منجلیّ  و بارقَۀ « لنا  حالات  مع  الله  هو فیها نحن ونحن  فیها هو و

مع  ذلک هوهو ونحن  نحن » پرده  از این  سرّ برداشته در مقام عینیّت وصف با اطلاق  ذات 

 تا  ظهور اسم که « الم تَرَ الی ربّک  کیف  مدّ الظل » چه این رَتقِ  اسم همان فتق  ذات  بوده

لا یزال به ان وبسوی اوست که« علیّ ممسوس فی ذاتِ الله» لذا فرمود : «معاشر الناس  النور

 من الله  فی  مسلوک ثم فی علیّ ثم فی النسل منه الی القائم المهدی الذی یأخذ بحق الله وبکل حق

 لنا» این غد یربرمحبّان مولا الموحدین امیر المومنین میمون ومبارک باد .

 

+ نوشته شده توسط محسن در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387 و ساعت 10:41 |

                                          بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین الصلوة و السلام علی خیر خلقه و افضل بریته سیدنا محمد المصطفی و

علی وصیه امیر المومنین و الائمة المنتجبین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین الی یوم الدین .

خاتم انبیا ء محمد مصطفی (ص)  در اخر عمر شریف در بازگشت از حج در صحرائی نزدیک

جُحفه به نام غدیر خم توقف نمودند  و به امر پروردگار ، مولی الموحدین علی علیه السلام را به

جانشینی خود منصوب کردند   و دین را به کمال رسانیدند  . حضرت خطبه ای ایراد فرمودند که

 به خاطر طولانی  بودن  قسمتی از ان خطبۀ  شریف را با  ترجمه  اورده ایم اگر چه اهل تسنن

روایت غدیر خم را به طرق مختلفه  نقل  کرده اند که ذکر انها موجب  اطناب می شود  اما هیچ

احتیاج به سند ندارد زیرا این خطبۀ  شریف چنان  محکم و مستدل و در نهایت فصاحت و بلاغت

است که هر کس اهل ادب و از ادبیات عرب بهره ای  داشته باشد به این نکته پی خواهد  برد که

ممکن  نیست این  کلمات  از دهان غیر نبی اکرم که  افصح العرب  بود خارج  شده  باشد  لذا از

دوستان عزیزم تقاضا دارم این خطبۀ شریف را با دقت مطالعه کنند تا پایه های بنای تشیع انها بیش

از پیش محکمتر و عدم اعتقاد  اهل تسنن به نبی  اکرم  و عنادشان با  امیر مومنان  حضرت علی

علیه السلام اشکارتر گردد .

                      لعنة الله علی غاصبی حق امیر المومنین علیه السلام 

                فرازهائی از خطبه نبی اکرم صلی الله علیه واله در غدیر خم 

لأنه  قد  أعلمني أني  إن لم  أبلغ  ما  أنزل  إلي  فما  بلغت رسالته  وقد  ضمن  لي  تبارك

وتعالى العصمة ، وهو الله الكافي   الكريم ، فأوحي  إلي : بسم الله الرحمن الرحيم " يا أيها

الرسول بلغ ما أنزل إليك  من  ربك " في علي [ يعني في  الخلافة  لعلي بن أبي طالب عليه

السلام ] " وإن لم تفعل فما بلغت رسالته والله يعصمك من الناس " .

خداوند  متعال به من اعلام فرمودکه اگر انچه را ازطرف  او بر من  نازل شده  است  به  شما

نرسانم، پس حق رسالت اورا  ادا نکرده وظیفۀ خود را انجام نداده ام . پس به  تحقیق که خداوند

مرا  ضامن  گردیده  است  تا  از شرّ دشمنان  حفظ  نماید ، و او خدائی  است  که ضمانتش مرا

بس است . پس وحی کرد به  سوی  من :- به نام  خداوند  بخشندۀ  مهربان – ای رسول ما ! انچه

را  که  بر تو از  طرف  پروردگارت  دربارۀ  علی  نازل  شده  است  برسان .  و اگر نرسانی

پس رسالت او را ناتمام گذاشته ای و خداوند تو را از شرّ مردم  حفظ می کند .   

( معاشر الناس ) ما قصرت في تبليغ ما أنزل الله تعالى إلى ، وأنا مبين لكم سبب نزول هذه

الآية. 

- ای گروههای مختلف مردم ! من در تبلیغ احکامی که بر من نازل شده است کوتاهی نکرده ام و

 تاکنون گفتنیها را برای شما گفته ام و حالا برای شما سبب نزول این آیه را بیان می کنم 

إن جبرئيل عليه السلام هبط إلي مرارا ثلاثا  يأمرني عن السلام ربي وهو السلام أن أقوم في هذا

المشهد فأعلم كل أبيض  وأسود أن علي بن أبي طالب عليه السلام أخي ووصيي وخليفتي والإمام

من بعدي ، الذي محله مني محل هارون  من موسى إلا أنه لا نبي بعدي  وهو  وليكم  من بعد  الله

ورسوله  

- بدرستی که  جبرئیل سه مرتبه  بر من نازل  گردید و سلام حق را  به  من ابلاغ  فرمود  که

خداوندمی فرماید : من در این مکان ( یعنی غدیر خم )  توقف نمایم و در میان شما بپا خیزم و به

سیاه و سفید شما اعلام کنم که علی بن ابی طالب وصی و جانشین و پیشوای شما بعد از من است

، و محل و منزلت او برای من  مانند هارون  از برای موسی است  با این تفاوت که  بعد  از من

پیامبری نیست ، و او ولیّ و صاحب امر شما است بعد از خدا و رسول او .

 وقد أنزل الله  تبارك وتعالى على  بذلك آية  من كتابه " إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين

 يقيمون الصلاة  و يؤتون الزكاة وهم راكعون  وعلي بن أبي طالب عليه السلام أقام الصلاة وآتى

الزكاة وهو راكع يريد الله عز وجل في كل حال .  

- و باری تعالی بر من ایه ای از کتا بش را فرو فرستاد که می فرماید :منحصراً سرپرست  شما

خدا و رسولش و کسانی هستند که ایمان اوردند ، کسانی که نماز را به پای داشتند ودرحال رکوع

زکا ت مالشان را ادا کرده و در هر حالی خشنودی خداوند با فرّ و شکوه را می جویند .

وسألت  جبرئيل  أن  يستعفي لي عن  تبليغ  ذلك  إليكم  أيها  الناس لعلمي  بقلة  المتقين  و كثرة

المنافقين و إدغال الآثمين و ختل المستهزئين  بالإسلام  الذين و صفهم  الله في كتابه  بأنهم  يقولون

بألسنتهم ما ليس في قلوبهم ويحسبونه هينا وهو عند الله عظيم .  

- از جبرئیل خواستم تا خداوند مرا از ابلاغ این حکم معاف بدارد ،زیرا می دانم تقوا پیشگان در

میان شما اندک و دورویان فراوانند . گنهکاران  پر فریب ، و حیله گران مسخره کنندۀ اسلام  که

خداوند در کتاب اسمانی خود به وصف انان پرداخته ،انجا که می فرماید :« می گویند به زبانهای

خود چیزی را  که  در قلب انان وجود  ندارد و گمان می کنند این امر ساده ای است در صورتی

که نزد خدا بسیار بزرگ است » .

وكثرة  إذا  هم  لي في غير مرة حتى  سموني  إذنا  ، وزعموا  أني كذلك  لكثرة  ملازمته  إياي

وإقبالي عليه ، حتى أنزل الله عز وجل في ذلك قرآنا " ومنهم الذين يؤذون النبي ويقولون هو أذن

قل أذن " على الذين يزعمون أنه أذن " خير لكم يؤمن بالله  ويؤمن للمؤمنين  ، ولو شئت أن أسمي

بأسمائهم لسميت وأن أومى إليهم بأعيانهم اومی وأن  أدل عليهم  لاومیت، ولكني والله في أمورهم

قد تكرمت ، وكل ذلك لا يرضى الله مني إلا أن أبلغ ما أنزل إلي ، ثم تلى صلى الله عليه وآله " يا

أيها الرسول بلغ ما أنزل إليك من ربك " في علي " وإن لم تفعل فما بلغت رسالته والله يعصمك من

 الناس "  

- و فراوانی آزار آنان ( منافقان ) به من –که منحصر در یک مرتبه نبود – تا انجا که مرا « اذن

– گوش » نام نهادند و گمان کردند که من چنینم ، ان هم به سبب کثرت  ملازمت  علی  با  من و

توجه زیاد من  نسبت به او ، تا انکه خداوند  متعال در این مورد  ایه  نازل فرمود : « برخی از

ایشان ( منافق ) نبی را اذیت  کردند و گفتند او اُ ذُ ن است . بگو : اُ ذُ ن برای کسانی که  اینگونه

می پندارند ،  بهتر  است »  اگر بخواهم  منافقین  را  با  نام  و  نشان  معرفی  می کنم ، و  اگر

بخواهم با  انگشت به سوی  انان  اشاره می نمایم ، یا مردم را دلالت کنم تا انان را بشناسند . ولی

– به خدا سوگند – من در بارۀ انان  کرامت به خرج می دهم و رسوایشان نمی سازم . اما با تمام

این مقدمات ، خداوند از من خوشنود  نمی شود ، مگر اینکه به شما  برسانم انچه را بر من نازل

شده است . سپس این  ایه را تلاوت  فرمود : « ای پیامبر ما ! انچه که به سویت فرود امده .....

. فاعلموا  معاشر الناس أن الله  قد  نصبه  لكم   وليا  و إماما  مفترضا   طاعته  على  المهاجرين

والأنصار وعلى التابعين لهم بإحسان ، وعلى  البادي  والحاضر وعلى الأعجمي  والعربي والحر

 والمملوك والصغير والكبير وعلى الأبيض والأسود وعلى كل موحد ماض حكمه جائز قوله نافذ

أمره ، ملعون من  خا لفه  مرحوم  من  تبعه  مؤمن من  صدقه ، فقد غفر الله  له و لمن سمع  منه

 وأطاع له .

- پس بدانید ، ای گروه  مردمان!به درستی که  خداوند علی را  بر شما  ولی و صاحب امر قرار

 داد .و فرمانبرداری  از او را بر مهاجر و انصار ، و پیروان  مهاجر و انصار که راه  نیکی را

بپیمایند ، و بر اهل شهرها و روستا ها ، حاضر و غایب ، عجم و عرب ، ازاد و بنده ، کوچک

و بزرگ ، و سفید و سیاه واجب ساخت و همچنین ، بر هر موحد و خدا پرستی . حکم او جایز ،

 و قول  او نا فذ ، و امر او لازم  الاتباع است . کسی که او را مخالفت کند مورد  لعن است . و

کسی که بر راه  او  رود  و او را تصدیق کند مورد رحمت حق است . و کسی که از او شنوائی

 داشته و فرمان از او برد زیر چتر غفران و امرزش حق قرار می گیرد .

( معاشر الناس ) إنه آخر  مقام  أقومه  في هذا المشهد فاسمعوا وأطيعوا وانقادوا لأمر ربكم ، فإن

الله عز وجل هو مولاكم وإلهكم ثم من دونه محمد صلى الله عليه وآله وليكم القائم المخاطب لكم ،

ثم من بعدي علي  وليكم و إمامكم  بأمر ربكم ، ثم الإمامة  في  ذريتي  من ولده  إلى يوم تلقون الله

ورسوله ، لا حلال  إلا  ما أحله الله و لا حرام  إلا ما حرمه  الله ، عرفني  الحلال  والحرام  وأنا

أفضيت بما علمني ربي من كتابه وحلاله وحرامه إليه .

- ای گروه مردمان ! این اخر مقامی است که در این مکان ایستاده و با شما سخن می گویم . پس

 بشنوید و فرمان  برید و منقاد امر پروردگار تان  باشید . بدرستی  که  خدای عزوجل پروردگار

 شما و صاحب اختیار شما و معبود  شما است و بهد از او محمد ( ص )  که  الان  در جمع شما

ایستاده و با شما صحبت  می کند ، ولیّ  شما است . و در پس او علی  ولی  و امام  شما  است .

سپس ا مامت  در  ذریۀ  من  که  از صلب علی  می باشند  تا  روز قیامت  برقرار  خواهد

بود .روزی که خدا و رسول او را ملاقات کنند ، حلالی نیست جزحلال خدا و حرامی نیست جز

 حرام  او . خداوند  حلال  و حرام خود  را  به  من  شناساند و من هم بر اساس دانشی که از او

اموخته ام از کتاب او ،حلال و حرام را برای شما روشن ساختم .

( معاشر الناس ) ما من علم إلا وقد أحصاه الله في وکل علم علمت فقد احصیته فی

علی امام المتقین  وما من علم إلا علمته عليا ، وهو الإمام المبين .  

-دانشی نیست مگر انکه خداوند ان را در سینۀ من به ودیعت نهاده است . هر انچه را که او به

من اموزش داد من به علی اموختم که او پیشوای  پرهیزکاران است . هیچ دانشی نیست مگر

انکه ان را به علی اموختم که او امام مبین است .

( معاشر الناس ) لا تضلوا عنه ولا تنفروا منه ولا تستكبروا [ ولا تستنكفوا خ ل ] من ولايته ،

 فهو الذي يهدي إلى الحق ويعمل به و يزهق الباطل وينهى عنه ولا تأخذه في الله لومة لائم . ثم إنه

أول من آمن بالله ورسوله ، وهو الذي فدى رسوله بنفسه وهو الذي كان مع رسول الله ولا أحد يعبد

 الله مع رسوله من الرجال غيره  .

-ای گروه مردمان ! با روی گرداندن از علی (ع) خود را در گمراهی گرفتار نکنید . از علی

فاصله نگیرید و از ولایت و امامت اوسر باز نزنید ،زیرا علی علیه السلام تنها کسی است که به

 حق راهبر و خود عامل بدان است او باطل را محو می نماید و شما را از ان برکنار می دارد

واو در راه خدا سرزنش ِ سرزنش کنندگان  را وقعی نمی نهد . او نخستین کسی است که به خدا

 و رسولش گرویده و کسی است که جان خود را در راه رسول خدا در طبق اخلاص نهاد و اول

 کسی است که همراه با رسول خدا پروردگار را عبادت نمود ، انگاه که احدی از مردان غیر از

 او با من خدا را عبادت نمی کرد .

( معاشر الناس ) فضلوه فقد فضله الله ، واقبلوه فقد نصبه الله .

-ای مردم ! علی را بر دیگری برتری دهید ، پس بتحقیق که خدا او را برتری داده است . و او

 را به امامت قبول کنید ، زیرا خدا او را به این مقام منصوب کرده است .

( معاشر الناس ) إنه إمام من الله ولن يتوب الله على أحد أنكر ولايته ، ولن يغفر الله له ، حتما

 على الله أن يفعل ذلك بمن خالف أمره فيه وأن يعذبه عذابا ‹ صفحه 75 › شديدا نكرا أبد الآباد

ودهرالدهور، فاحذروا أن تخالفوه فتصلوا نارا وقودها الناس والحجارة أعدت للكافرين .  

-ای گروه مردم ! بدرستیکه علی از طرف خدا بر شما امام است و هرگز خداوند توبۀ کسی را

 که ولایت او را انکار نماید قبول نخواهد کرد . و بر خدای متعال حتم است که با منکر ولایت او

 چنین معامله کند ، زیرا او امر خدا را دربارۀ علی مخالفت کرده است . و لازم است او را

عذاب نماید ، عذابی سخت و همیشگی که انتها نداشته باشد . پس بترسید از مخالفت حق که در

این صورت وارد می شوید بر اتشی که مایه و مادۀ ان مردم و سنگهای جهنم است که برای کفّار

 مهیا گشته است .

 ( أيها الناس ) بي والله بشر الأولون من النبيين والمرسلين ، وأنا خاتم الأنبياء والمرسلين والحجة

 على جميع المخلوقين من أهل السماوات والأرضين ، فمن شك في ذلك فهو كافر كفر الجاهلية

 الأولى ، ومن شك في شئ من قولي هذا فقد شك في الكل منه ، والشاك في ذلك فله النار .

 

-ای مردم ! به خدا سوگند ، تمام انبیا و رسولان گذشته به وجود من بشارت دادند و من خاتم انبیا

و مرسلین هستم . و من حجت بر تمامی افریدگانم ، چه اهل اسمانها و چه اهل زمین . پس کسی

که در این شک کند کافر است ، همچون کفر جاهلیت نخستین . و هر کس در یکی از گفته های

من شک کند ، پس در همه شک کرده است و برای شک کننده در کل اتش جهنم مهیّا است .

( معاشر الناس ) حباني الله بهذه الفضيلة منا منه علي وإحسانا منه إلي ، ولا إله إلا هو ، له

الحمد مني أبد الآبدين ودهر الداهرين على كل حال .  

-ای گروه مردمان ! این فضیلت را خداوند به من عطا فرمود . و از این جهت بر من منت نهاد و

 به من احسان فرمود . و نیست خدائی مگر او ، در هر حال او را سپاس و ستایش گویم تا ابد و

 در تمام عمر روزگار .

( معاشر الناس ) فضلوا عليا فإنه أفضل الناس بعدي من ذكر وأنثى ، بنا أنزل الله الرزق وبقي

الخلق  .

-ای گروه مردمان ! علی را فضیلت و برتری دهید ، چرا که او افضل مردم  است بعد از من .

خداوند متعال به برکت وجود ما اهل بیت روزی را نازل می فرماید و بقا مخلوق در عالم هستی 

به طفیل وجود ما است

ملعون ملعون مغضوب مغضوب من رد على قولي هذا ولم يوافقه ، ألا إن جبرئيل خبرني عن

الله تعالى بذلك ويقول : " من عادى عليا ولم يتوله فعليه لعنتي وغضبي " فلتنظر نفس ما قدمت لغد

، واتقوا الله أن تخالفوه فتزل قدم بعد ثبوتها إن الله خبير بما تعملون  .

-ملعون است ملعون ، مغضوب خداست مغضوب خدا ، کسی که قول مرا رد کند اگر چه موافق

طبع او نباشد . اگاه باشید ! جبرئیل مرا از طرف خداوند خبر داد که خدا می فرماید : کسی که

علی را دشمن بدارد و به ولایت او تن در ندهد ، لعنت و غضب من بر او باد .پس هر نفسی

( ببیند ) برای فردای قیامت چه می فرستد . و بپرهیزید از اینکه خدا را مخالفت ورزید ، پس

بلغزد قدمی بعد از ثبوت و اقرار ان ،بدرستی که خدا بر کردۀ شما اگاه است .

( معاشر الناس ) إنه جنب الله الذي ذكر في كتابه فقال تعالى : " إن تقول نفس يا حسرتا على ما

 فرطت في جنب الله  .

-ای مردم بدرستی که علی ( علیه السلام ) جنب الله است که در قران امده : ای بسی حسرت و

ندامت بر انچه که در کار خدا کوتاهی کردم .

( معاشر الناس ) تدبروا القرآن وافهموا آياته وانظروا إلى محكماته ولا تتبعوا متشابهه ، فوالله لن

 يبين لكم زواجره ولا يوضح لكم تفسيره إلا الذي أنا آخذ بيده ومصعده إلى - وشائل بعضده -

ومعلمكم إن من كنت مولاه فهذا علي مولاه ، وهو علي بن أبي طالب عليه السلام أخي ووصيي ،

 وموالاته من الله عز وجل أنزلها على .  

-ای گروه مردمان ! در قران تدبّر نمائید و ایات را دریابید و به محکمات قران بنگرید و از

متشابهات ان دوری جوئید . پس قسم به خدا ، هیچ کس بعد از من قران را برای شما تفسیر

نخواهد کرد ، مگر همین شخص که من دست او را گرفته  و اورا بر روی دست خود بلند کرده

ام ، و زیر بغل او را در دست دارم انگونه که همه  شما می بینید . و او معلم و اموزنده به  شما

است ، زیرا کسی که من مولای  او هستم ، پس علی  مولای  او است . و او علی بن ابی طالب 

برادر و وصی من است که موالات او از طرف خدا بر من نازل شده است .

( معاشر الناس ) إن عليا والطيبين من ولدي هم الثقل الأصغر ، والقرآن الثقل الأكبر ، فكل واحد

منبئ عن صاحبه وموافق له  لن يفترقا حتى  يردا على الحوض ، هم أمناء الله في خلقه وحكماؤه

في أرضه ، ألا  و قد أديت ، ألا وقد بلغت  ألا وقد أسمعت ، ألا وقد أوضحت ، ألا و إن الله عز

وجل قال و أنا قلت  عن  الله عز وجل ، ألا  إنه ليس أمير المؤمنين غير أخي هذا و لا تحل إمرة

المؤمنين  بعدي لأحد غيره . ثم ضرب بيده إلى عضده  فرفعه ، وكان منذ أول ما صعد رسول الله

صلى الله عليه وآله  شال عليا  حتى صارت رجله  مع  ركبة  رسول الله صلى الله عليه وآله ، ثم

قال :

-ای مردم ! بدرستیکه علی (ع) و اولاد پاک من ثقل اصغر و قران ثقل اکبر است .پس هر کدام

از این دو ثقل  از دیگری خبر می دهد و موافق  با اوست . از یکدیگر هرگز جدا نخواهند شد تا

کنار حوض  کوثر بر من  وارد  شوند . انان  امنای  خدا در میان  خلقش  و حکّام  او هستند  در

زمینش .خدایا ! تو شاهد  باش  من حکم  تو را به  مردم  رساندم و ادای وظیفه نمودم و به گوش

مردم  رساندم  و حقیقت را برملا ساختم .بدانید  که  خداوند فرمود و من  از خدا گفتم  و از خود

نگفتم .اگاه باشید که امیر المومنین غیر از برادرم علی نیست . و روا نیست امارت بر مومنین بعد

از من برای کسی ، غیر از او . (انگاه با دست مبارکش بازوی علی علیه السلام  را گرفت و ان

 را بلند نمود  انگونه  که  پاهای علی علیه السلام محاذی زانوی رسول خدا قرار گرفت ، سپس

فرمود ):

( معاشر الناس ) هذا علي أخي ووصيي وواعي علمي وخليفتي على أمتي وعلى تفسير كتاب الله

 عز وجل والداعي إليه والعامل بما يرضاه والمحارب لأعدائه والموالي على طاعته والناهي عن

معصيته خليفة رسول الله وأمير المؤمنين والإمام الهادي وقاتل الناكثين والقاسطين والمارقين بأمر

 الله ، أقول ما يبدل القول لدي بأمر ربي ، أقول : اللهم وال من والاه وعاد من عاداه والعن من

أنكره واغضب على من جحد حقه ، اللهم إنك أنزلت علي أن الإمامة بعدي لعلي وليك عند تبياني

ذلك ونصبي أيام بما أكملت لعبادك من دينهم وأتممت عليهم بنعمتك ورضيت لهم الإسلام دينا ،

فقلت : " ومن يبتغ غير الإسلام دينا فلن يقبل منه وهو في الآخرة من الخاسرين  اللهم إني أشهدك

وكفى بك شهيدا أني قد بلغت .

-ای مردم ! این علی برادر من و دارندۀ علم و جانشین من بر امتم و بر تفسیر کتاب خداوند با فرّ

 و شکوه است .او کسی است که شما را به قران دعوت می نماید و عامل به اعمالی است که

خوشنودی پروردگار در ان نهفته است . او با دشمنان قران به جنگ بر می خیزد و با انهائی که

 پیرو قران هستند دوستی می نماید.او مردم را از معصیت خدا باز می دارد . او جانشین رسول

خدا و امیر بر مومنان است . او راهنمای مردم است و به امر خداوند با عهد شکنان ( ناکثین ) و

 ستمگران ( قاسطین ) و انهائی که از دین خارج شده اند (مارقین ) به مقاتله بر می خیزد . انچه

می گویم به فرمان خداوندی است که افریدگارم است . بارالها ! دوست بدار هر که علی را

دوست می دارد ، و دشمن بدار هر که علی را دشمن می دارد ، دور گردان از رحمت خود

انهائی که پیشوائی او را انکار کنن و خشم گیر بر کسانی که حق او را به ناحق بستانند .

پروردگارا ! تو این فرمان را بر من نازل فرمودی و پیشوائی امت را بعد از من مخصوص علی

– ولی خود – قرار دادی و دستور دادی که  به  بیان ان مردم را اگاه نمایم ، و او را به پیشوائی

منصوب گردانم ، و به این سبب  دین  را  بر بندگانت  کامل  فرمودی  و نعمتت را بر انها  تمام

گردانیدی و از بندگانت  به  داشتن دین اسلام  خشنود  گشتی و فرمودی : « هر کس دینی غیر از

 اسلام اختیار نماید هرگز از او قبول نخواهد شد و از زیانکاران است » . خداوندا ! تو را شاهد

می گیرم و شهادت تو بر من کافی است که من فرمان تو را رساندم

( معاشر الناس ) إنما أكمل الله عز وجل دينكم بإمامته ، فمن لم يأتم به وبمن يقوم مقامه من ولدي

 من صلبه إلى يوم القيامة والعرض على الله عز وجل فأولئك الذين حبطت أعمالهم وفي النار فيها

خالدون ، لا يخفف عنهم العذاب ولاهم ينظرون .

-ای گروه مردم ! این است و جز این  نیست که  خداوند  متعال  دین شما را به اما مت علی کامل

گردانید .پس کسی که به او و جانشین او که از صلب او و فرزندان من است اقتدا نکند و امامت

انان را گردن ننهد تا  دنیا  دنیاست اعمال او بر باد رفته و در اتش جهنم  مخلّد خواهد  بود ، و از

اینکه عذاب بر انان تخفیفی نخواهد بود و نظر لطف بر انان افکنده نخواهد شد .

( معاشر الناس ) هذا علي أنصركم  لي  و أحقكم  بي  و أقربكم إلي وأعزكم علي ، والله عز وجل

 وأنا عنه راضيان ، وما نزلت آية رضى إلا فيه ، وما خاطب الله الذين آمنوا إلا بدأ به ، ولا نزلت

 آية مدح في القرآن إلا فيه ، ولا شهد بالجنة في هل أتى على الإنسان إلا له ، ولا أنزلها في سواه

، ولا مدح بها غيره .

-ای مردم ! این علی از همۀ شما مرا بیشتر یاری نمود و از همۀ شما به من سزاوارتر و

نزدیکتر و عزیزتر است و خدا و رسول از او خشنودند .هیچ ایه ای در قران در مورد رضا و

خشنودی پروردگار نازل نگشت مگر در بارۀ او .خداوند مومنان را مخاطب قرار نداد مگر اینکه

 به او ابتدا نمود . در قران ایه ای در مدح و ستایش وارد نشد مگر دربارۀ او .خداوند در سوره

هل اتی شهادت به بهشت نداد مگر درباره او . خداوند در قران  سوره هل اتی را درباره دیگری

 و مدح دیگری نازل نفرمود ، بلکه مقصود او بود و بس .

( معاشر الناس ) هو ناصر دين الله والمجادل عن رسول الله ، وهو التقي النقي الهادي المهدي ،

نبيكم خير نبي ووصيكم خير وصي وبنوه خير الأوصياء .

-ای ای گروه مردمان ! علی یاری کننده دین خدا و جدال کننده از جانب رسول خدا است .او

 است پرهیزکار ، پاکیزه ، هدایت گر و هدایت کننده .پیامبر شما بهترین انبیا و جانشینش بهترین

 اوصیا و فرزندان او بهترین جانشینان حقند .

(معاشر الناس ) ذرية كل نبي من صلبه وذريتي من صلب علي .

-ای گروه مردم ! ذریّۀ هر پیامبر از صلبش می باشد و ذریّۀ من از صلب علی است .

( معاشر الناس ) إن إبليس أخرج آدم من الجنة بالحسد ، فلا تحسدوه فتحبط أعمالكم وتزل

أقدامكم ، فإن آدم أهبط إلى الأرض بخطيئة واحدة وهو صفوة الله عز وجل وكيف بكم وأنتم أنتم

 ومنكم أعداء الله ، ألا إنه لا يبغض عليا إلا شقي ولا يتوالى عليا إلا تقي ولا يؤمن به إلا مؤمن

مخلص ، وفي علي والله نزلت سورة العصر " بسم الله الرحمن الرحيم . والعصر إن الإنسان لفي

 خسر " إلى آخرها .

- به درستی که شیطان ادم را از بهشت به واسطۀ رشکی که بر او برد بیرون کرد ، پس شما بر

 علی حسد نبرید تا اعمالتان ضایع گردد و قدمهایتان بلغزد ، زیرا ادم ابو البشر با یک گناه از

بهشت رانده شد ، با اینکه او برگزیده حق بود . پس چگونه خواهد بود حال شما ؟ حال انکه در

میان شما دشمنان خدا هم وجود دارد . پس اگاه باشید و بدانید که دشمن نمی دارد علی را مگر

شقی و دوست نمی دارد او را مگر پاکدامن و ایمان نمی اورد به او مگر شخص مومن با

اخلاص .به خدا سوگند ، دربارۀ علی سورۀ والعصر نازل گردید ه است : به نام خداوند بخشندۀ

مهربان . سوگند به این زمان .که ادمی در خسران است . مگر کسانی که ایمان اوردند و کردۀ

نیک انجام دادند و یکدیگر را به حق و یکدیگر را به پایداری سفارش کردند .

( معاشر الناس ) قد استشهدت الله وبلغتكم رسالتي ، وما على الرسول إلا البلاغ المبين .

( معاشر الناس ) اتقوا الله حق تقاته ، ولا تموتن إلا وأنتم مسلمون .

-ای مردم ! من خدا را شاهد می گیرم که رسالت خود را انجام دادم و بر رسول جز تبلیغ حکم

رسالت چیزی نیست . ای مردم ! از خدا بترسید و جز در مسلمانی نمیرید .

 ( معاشر الناس ) آمنوا بالله ورسوله والنور الذي أنزل معه من قبل أن نطمس وجوها فنردها على

 أدبارها .

- ای مردم ! به خدا و رسولش و نوری که با او فرو فرستاده ایم ، پیش از انکه نقش چهره

هایتان را محو کنیم و رویها را بر قفا برگردانیم ایمان بیاورید .

( معاشر الناس ) النور من الله عز وجل في مسلوك ثم في علي ثم في النسل منه إلى القائم المهدي

الذي يأخذ بحق الله وبكل حق هو لنا ، لأن الله عز وجل قد جعلنا حجة على المقصرين والمعاندين

 والمخالفين والخائنين والآثمين والظالمين من جميع العالمين .

-ای گروه مردمان ! ان نور از خدای عزوجل در من است و بعد از من در علی و بعد از علی

در اولاد او تا قائم مهدی که ظهور می کند و حق خدا و حق ما اهل بیت را می گیرد ، زیرا

خداوند ما را حجت قرار داد بر جمیع تقصیر کنندگان و دشمنان معاند و مخالفان حق و خیانت

پیشه گان و معصیت کاران و ظالمان از مردم ِ زمان در تمامی اعصار تاریخ اسلام تا روز

قیامت .

( معاشر الناس ) أنذركم أني رسول الله قد خلت من قبلي الرسل أفإن مت أو قتلت انقلبتم على

أعقابكم ومن ينقلب على عقبيه فلن يضر الله شيئا وسيجزي الله الشاكرين ، ألا وإن عليا هو

الموصوف بالصبر والشكر ثم من بعده ولدي من صلبه .

- ای مردم ! من شما را انذار می کنم که فرستادۀ حق به سوی شما هستم و قبل از من هم

رسولانی امدند و انجام وظیفه کردند و رفتند  ایا اگر من بمیرم یا کشته شوم شما به زمان جاهلیت

بازگشت خواهید نمود ؟ اگر کسی که به عقب برگردد پس زیانی به خدا نرسانده است و زود

است که خداوند اجر و مزد شاکرین را در قیامت عطا کند . اگاه باشید و بدانید که علی به زیور

 صبر و شکر اراسته است و بعد از او فرزندان من ( یعنی ائمۀ معصومین ) که از صلب اویند .

( معاشر الناس ) لا تمنوا على الله إسلامكم فيسخط عليكم ويصيبكم بعذاب من عنده إنه

لبالمرصاد .

- ای مردم ! بر خدا به سبب قبول اسلامتان منت نگذارید که او بر شما خشم می گیرد و شما را

از جانب خود به عذابی گرفتار می کند . به درستی که او در کمینگاه است .

( معاشر الناس ) إنه سيكون من بعدي أئمة يدعون إلى النار ويوم القيامة لا ينصرون .  معاشر

 الناس ! إن الله وأنا بريئان منهم .

-ای مردم ! بعد از من امامانی خواهند بود که دعوت به اتش دوزخ می کنند و در روز قیامت

 یاری نخواهند شد .ای مردم ! به درستی که خداوند و من از انان بیزار و متنفریم .

إنهم وأنصارهم وأتباعهم وأشياعهم في الدرك الأسفل من النار ولبئس مثوى المتكبرين ، ألا إنهم

أصحاب الصحيفة فلينظر أحدكم في صحيفته . قال : فذهب على الناس إلا شرذمة منهم أمر

الصحيفة .

- ای گروه مردمان ! به درستی که انان با دوستان و یاران و پیروانشان در درکات پست جهنم

جای دارند ، که متکبران را جایگاه بدی خواهد بود . اگاه باشید که انها در صحیفه با هم جمع

شوند ، پس بر شماست که در موضوع صحیفه دقت کنید ، زیرا توطئه صحیفه همه را جز

معدودی به گمراهی می کشاند .

( معاشر الناس ) إني أدعها إمامة ووراثة في عقبى إلى يوم القيامة ، وقد بلغت ما أمرت بتبليغه

 جة على كل حاضر وغائب وعلى كل أحد ممن شهد أو لم يشهد ولد أو لم يولد ، فليبلغ الحاضر

الغائب والوالد الولد إلى يوم القيامة ، وسيجعلونها ملكا واغتصابا ، ألا لعن الله الغاصبين

والمغتصبين ، وعندها سنفرغ لكم أيها الثقلان فيرسل عليكما شواظ من نار ونحاس فلا تنتصران .

- ای مردم بدرستیکه امامت را در میان شما تا روز جزا به امانت و وراثت در اولادم می

 گذارم . من رساندم انچه را که مامور بدان بودم تا حجت باشد بر هر حاضر و غایبی ، و بر هر

 شاهد و غیر شاهد ی ، و بر هر کس که متولد گردیده و یا هنوز لباس وجود بر قامتش راست

نیامده است . پس حاضرین به غائبین ، و پدران به فرزندان تا برپائی انچه را گفتم به یکدیگر

ابلاغ کنند . زود است که خلافت را از مسیر اصلی ان منحرف سازند و به پادشاهی و سلطنت

مبدل سازند . اگاه باشید که خدا غاصبین و کسانی را که راضی به ان باشند لعنت می کند .

وبزودی به حساب شما جنیان و ادمیان خواهیم رسید و بر شما شعله های بی دود  و یا دودی بی

شعله فرستاده خواهد شد که با او به مقابله نتوانید پرداخت .

                           صلی الله علی محمد واله ولعنة الله علی اعدائهم

 

+ نوشته شده توسط محسن در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387 و ساعت 8:28 |
                                              بسمه تعالی

اضاء وجه  العلم و الرسوم                                        بنور وجه  باقر العلوم

اذ هو شمس مشرق الحقائق                                        وبدرة المشرق بالدقائق

شهادت جانگداز ناطقة الوجود ،نسخة الموجود ،حافظ  المعارج الیقین، وارث علوم المرسلین

،حقیقة الحقایق الظهوریة ،دقیقة الدقائق النوریة ،شخص العالم و المعلوم حضرت باقر العلوم

محمد بن علی علیه السلام و شهادت مظلومانۀ سفیرسردارعشق و اول فدائی راه او حضرت 

مسلم  بن عقیل علیه السلام بر منتقم  ال محمد حضرت بقیه الله  الاعظم عجل الله تعالی فرجه

                                              الشریف تسلیت باد  .

 

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه پانزدهم آذر 1387 و ساعت 9:34 |

                                                بسمه تعالی

  جـذ بـه  عشـقم   کشید   بـر  سـر  بازارها         د شـمنم  از  د وستـی  می د هـد   آزارها

  تا  به  گلستا ن عشق پا ی  نها د م  ز شوق         چه  باکم  ار می خلد  به  پای دل  خا رها

  خسرو عشق  ان  زمان که  خیمه زد بردلم         پر  شد م  از  مهر  یار خالی  ز اغیا رها

  تا   به  مشـا مم  رسد  عطر  سر زلف   یار       کی  بودم   ا حتیـاج   به  عطر  عطـا رها 

  هر که  چو من عاشق  روی  نکوی  تو  شد        زرد و ضعیف و نحیف گشت چو بیمارها

  به جرم عشق تو سنگ بر سرم از بام  و در       بارد  و  من  خوش دلم  از  پس   دیوارها

  شب است تاریک ومن یک تن ودشمن هزار       جـز تـو  ندارم   پنا ه  ز  شر خو نخوارها

  گر بکشـند م  به  تیغ  و ر بکشـند م  به  دار       نیست  به  د ل با کم  از کشتن   وز  دارها

  عا شـق  روی   توام   جـارچی  کـوی  حق        سـر ببـرند م  به  بـام  با ز کشـم  جـا رها

                                                                                « سید ابوالقاسم فانی »

                                                                                                                                                 

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه پانزدهم آذر 1387 و ساعت 8:4 |

                                         بسمه تعالی

    سالروز شهادت  جانگداز باب  الله  المفتوح  و کتاب  الله  المشروح

    ،سرّالسرّیات  الوجود،ظل الله  الممدود ،غوّاص البحر القِدم ، محیط   

    الفضل و الکرم ،مبدء الجود، ربط  الساجد و المسجود ،غایة الظهور

    والایجاد حضرت محمد بن علی الجواد علیه صلوات الله بر منتقم ال 

    محمد صلی الله علیه و اله حضرت  بقیة الله الاعظم عجّل الله  تعالی

    فرجه  الشریف تسلیت باد.

 

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه هفتم آذر 1387 و ساعت 5:52 |

                                         بسمه تعالی

    در طوس جلال کبریا می بینم              بی پرده  تجلّی خدا می بینم

    درکفش کََن  حریم پور موسی              موسای کلیم باعصامی بینم

    یازدهم ذی القعدة

    تجلی رأ فت ،ازغیب احد یّت ،انسان ا لجبروتی ، الاصل الملکوتی

   ،العالَم الناسوتی ،الحجّة  القاطعة الربانیّه ،محقِِقِقِ الحقائق الامکا نیة 

    ازل الابدیّات  و ابد  الازلیّات ، قران  المجملات  الاحدیّة  و فرقان  

    المفصّلات  الواحدیة ، شمس الشموس و کهف  النفوس ،امام الوری

    حضرت علی بن موسی الرضا علیه الاف التّحیة والثنا ء برذخیرۀ

    هستی  حضرت  بقیة  الله  الاعظم عجّل الله  تعالی  فرجه الشریف

                                      مبارک باد .

+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه نوزدهم آبان 1387 و ساعت 15:52 |

 

                                               بسمه تعالی

          قصیده در مدح ومنقبت حضرت علی بن موسی الرضا علیه الاف التحیة والثنا

     هـژبر   بیشـۀ    امکان   نهنگ    لجّـۀ    ایمـان          

                                                    ولیّ     ایـزد   منّـا ن   علی   عـا لی    اعـلا

     امام   ثامن   ضامن  حریمش  چون   حرم  آمن     

                                                   زمین  از حزم  او سا کن  سپهر ازعزم او پویا

     نهـا ل   باغ    علّیین ،  بهـار  مرغـزار   د یـن  

                                                  نسیم   روضـۀ   یا سین ،  شمیـم   دوحــۀ  طـه

     سحاب عد ل  را  ژاله ، ریاض  شرع  را لاله     

                                                  خرد  بر چهر او  واله ، روان  از مهر او شیدا

     رخش  مهری  فروزنده ،  لبش یاقوتی  ارزنده  

                                                  از ان  جان  خرد زنده و زین  نطق سخن  گویا

     زجودش قطره ای  قلزم ،زرویش پرتوی انجم  

                                                  جنـا بش   قبـلۀ  مردم  ،  رواقـش  کعبـۀ   دلهـا

     بهشت ازخلق او بوئی ، محیط ازجود اوجوئی 

                                                  به   جَنب   حشمتش  گوئی ، گرایا ن  گنبد  مینا

     ستـاره  گوی  میدانش  ، هلال  عیـد  چوگا نش    

                                                  ز  نعـل   سمّ   یکرانش  غبـا ری   تودۀ   غبـرا

     قمررنگی زرخسارش، شکر طعمی زگفتارش 

                                                   بشر را مهرد یدارش،نهان چون روح در اعضا

     زمین اثاری ازحزمش، فلک معشاری ازعزمش

                                                 اجـل  در  پهنۀ  رزمـش  ندارد   دم  زدن   یـارا

     خـرد   طفـل  دبستا نش ، قمر شمع   شبستا نش  

                                                  به مهر چهر رخشا نش ،ملک  حیران ترازحربا

     نظـام  عا لـم   اکبـر  ،  قِـوام   شــرع   پیـغمبر  

                                                 فروغ    د ید ۀ   حـید ر،  سـرور  سینـۀ   زهـرا

     اَبَد از هستیش  آنی ، فلک  درمجلسش  خوانی

                                                  به   خوان  همتش  نانی   فروزان   بیضۀ  بیضا

     وجودش با  قضا توام ، زجودش ما سوی خرّم

                                                 حد وثش  با   قِدم  همد م ، حیا تش   با  ابد  همتا

     قضا تیریست درشستش ،فنا  تیغیست دردستش     

                                                 چو  ماهی  بستۀ  شستش  ، همه  د  نیا و ما فیها

     زمین گویست درمشتش،فلک مُهری درانگشتش

                                                  دو  تا  چون  اسمان  پشتش ، به  پیش  ایزد یکتا   

     به سا ئل بحرو کان بخشد ،خطا گفتم جهان بخشد

                                                  گرفتم  کو  نهان  بخشد ، ز بسیا ری  شود   پیدا

     ملک  مست  جما ل  او ، فلک  محو  کما ل  او  

                                                   ز دریـای   نوا ل  ا و ،  حبـا بی   لجّۀ  خضرا

     زما ن  را عد ل او  زیور،جهان را ذات اومفخر

                                                   زمان را او زمان  پرور، جهان را اوجهان پیرا

     ز قدرش عرش  مقداری ،زصنعش خاک اثاری

                                                    به  باغ  شوکتش  خاری  ریا ض جنّت الماوی

     رضای  او رضای  حق ، قضای او قضای  حق  

                                                   د لش  از ما   سوای  حق  گزید ه  عزلت  عنقا

     کواکب خشت  ایوانش، فلک اُجری خورخوانش   

                                                   به  زیر خط  فرما نش  چه   بُلقا  و چه جابُلسا

     رخش  پیرایۀ   هستی ، د لش  سرما یۀ   هستی 

                                                  وجودش دایۀ  هستی ، چه  درمقطع  چه درمبدأ

     ملک  را روی دل سویش، فلک را قبله ابرویش  

                                                  به  گِرد   کعبۀ  کویش  طواف  مسجد  الاقصی

     جهان را او بود  آمر،چه درظاهر چه  در باطن

                                                 به   امر او  شود  صا در  ز دیوان  قضـا  طغرا

     کند از یک  شکرخنده ، هزاران مرده را  زنده

                                                چنا ن   کز  چهـر رخشند ه،  جهان  پیر را  بـرنا

     رِدای  قد س  پوشیده ، به هضم  نفس  کوشیده

                                                به   بزم   ا نس  نوشیده ، می  وحدت  ز جام  لا

     مِی از مینای  لا خورده ، سبق از ماسوا برده   

                                                 و ز ان  پس  سر  بر اورده ، ز جَیب  جامۀ  الآ

     زُدوده  زنگ  امکانی ، شده  در نورحق فانی 

                                                چو مه  در مهر نورانی  چو  آب  دجله  در دریا

     زده  د ر دشت لا خرگه ، که لا معبود الا الله 

                                                ز  کـاخ   نفی   جسته  ره   به  خلوتگاه   استثنـا

     شده  از بس  به یاد حق به  بحرنفی مستغرق 

                                                 چنان  با  حق  شده  ملحق  که  استثنا  به مستثنی

     زهی یزدان ثنا خوانت،دوگیتی خوان احسا نت   

                                                خمی   فتراک   فرما نت  جهان را عروة  الوثقی

     ستاره  میخ  درگاهت ، زحل هندوی درگاهت   

                                                 ز بیـم خشـم  جا نکاهت ، فلک  را رنج استـرخا

     به سرازلطف حق تاجت،طریق شرع منهاجت     

                                                  بسا ط   قرب  معراجت  فسبحا ن  الذی  اسری

     مهین  نـو  باوۀ   آدم   ،  بهین   پیـرایۀ عـا لم 

                                                  چو خیر المرسلین  مَحرم  به خلو تگاه  اُو ادنی

     توئی غا لب توئی قاهر،توئی با طن توئی ظاهر  

                                                  تو ئی  نا هی توئی  آمر، تو ئی داورتوئی  دارا

     تو درمعمورۀ  امکان ، خداوندی  پس ازیزدان   

                                               چودررگ خون چودرتن جان روان حکم تودراشیا

     توئی  برنفع وضرقادر، توئی برخیرو شرقادر   

                                                 توئی  بر د یو و دَد  آمر، توئی  بر نیک وبد دانا

     تو جسم  شرع را جانی ، تو دُرّ عقل را کانی  

                                                  تو  گنج  کا ن یزدانی  تو د ا نی  سرّ ما  اوحی

     تو  دانا ئی  حقا یق را ، تو بینا ئی  دقا ئق را    

                                                   تو  رویا نی  شقا یق  را  ز نا ف صخرۀ  صمّا

     ترا  از ماه  تـا ماهی، ز حق  پروانـه  شاهی 

                                                   گر  افزائی  و گر کاهی ، نباشد از کست  پروا   

     دراوصاف  تـو« قـا آنی»  دهد دادِ سخنـدانی 

                                                   کنـد  امروزدهقا نی  که  تا  حا صل  بَرَد  فردا

     سخن تخم است واودهقان ثنا مزرع امل باران

                                                   فشاند  دانه  در میزان که چیند خوشه  درجوزا

+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه نوزدهم آبان 1387 و ساعت 6:4 |
                                       بسمه تعالی

        اول ذی القعده

         خجسته میلاد مسعود ثمرۀ شجرۀ خیر البشر نور چشم حضرت موسی بن جعفر

    حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیهم اجمعین برشیعیان جهان میمون ومبارک باد.      

 

    ای  به   جلالت  ز افرینش   برتر                      ذات  تو تنها به هر چه هست برابر

    زادۀ   خیر الوری  رسول  مکرّم                       بضعۀ   خیر  النسـا ء بتـول  مطهّر

    از تو  تسلی  گرفته  خاطر  گیتی                       و  ز تو  تجلی  نموده   ایـزد  داور

   عالـم   جانی  و عالـم  دو  جهانی                      اخت  رضائی و د خت موسی جعفر

   فاطمه ات  نام  و از سلاله  زهرا                       کز رخ او شرم داشت زهرۀ ا زهر

   ای  تو  به  حوّا  ز  افتخار  مقدم                        لیک   ز حـوّا   به  روزگار مؤخّر

   ای  بس ، بابا  کزو  بِِِِِِِه آید فرزند                       ای  بس  ماما  کز و  بِه  آید   دختر

   تا  که  تو را نافریده  بود  خداوند                       شاهدِ هستی نداشت  زینت و  زیور

   بهر  وجودِ  تو کرد  خلقت  گیتی                       کز  پیِ  روح  است  افرینشِ  پیکر

   دانه   نکارند  جز که از پی  میوه                      حقه  نسازند  جز که  از پی  گوهر

   چیست مراد ازسپهروگردش انجم                      چیست غرض ازدرخت ، میوۀ نوبر

   علت  ایجاد  اگر عفا ف تو بودی                       نقش  جهان  نامدی به  چشم مصور    

   پیر خرد  بُد طفیل ذات تو گر چه                       گشت  به  طفلی  تو را  سپهرمعمّر

   هست زیک نورپاک ایزد ذوالمن                       ذات  تو  و حیدر  و  بتول  و  پیمبر

   گرزیکی شمع صد چراغ فروزند                      نور نخستین  بود  که  گشتـه  مکرر

   ورنه چرانورها ز هم نکنی فرق                       چون شود  از صد چراغ خانه منور 

   بس کن ( قاانیا )  ثنای  کسی  را                      کش ملک العرش مادح است وثنا گر               

                                                                           « حکیم قاانی »

 

+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه نهم آبان 1387 و ساعت 23:6 |

                                              بسم الله الرحمن الرحیم

 محبی ازمحبان مولی الموحدین امام المتقین علی بن ابیطالب علیه السلام شائق به اینکه دیگران

 هم بیش از پیش حضرتش را بشناسند فرمودند که خطبة البیان حضرت در وب قرار داده شود

 حقیر هم امتثال نمود و خطبۀ حضرت را با ترجمه وشرحی مختصر بربعضی از فرازهای ان

 در حد بضاعت مزجاة خود که این بعض معیار و میزانی  شود برای بقیۀ فرازها .چرا که این

 صفات و افعال که حضرت به خود  نسبت می دهند یک میزان  ومعیار دارد و ان  دارا بودن

 ولایت  مطلقه کلیۀ حضرتش می باشد  و در ذهن کسی  خلجان نکند که چرا حضرت خود را

  ستایش کرده اند واین قبیح است زیرا قبح برای ما وامثال ماست که محدودیم و فقرمحض ،نه

 انکه نا محدود و نفس غنا است که او را نه تنها قبح  نیست بلکه حسن است چون  فقط خودش

 عارف به نفس خویش است و باید معرفی کند تا دیگران بشناسند و مصباح هدایت خویش قرار

 دهند .اما بی نهایت افسوس که با این همه اوصاف قدر او را نشناختند ونمی شناسند و حرمتش

 را پاس نداشتند و نمی دارند به قول قاآنی :

گر چه دیدندش به بیداری ندیدندش درست

                                                چشم عاشق کور بود و چهر جانان در حجاب

یا به قول مولوی :

تو   به   تاریکی  علی  را   دیده ای                    زین سبب غیری بر او بگزیده ای

  پس باید بگوییم :                                 

                           اللهم العن عمر و اتباعه بعدد ما احاط به علمک

       «   و من خطبة له علیه السلام یعرّف فیها نفسه أولها « أنا عندی مفاتیح الغیب .....»

 قال :علیه السلام :أنا عندی  مفاتیح  الغیب، منم که این کتابی که شک و ریب در ان نیست ، لا

 یعلمها بعد محمد رسول الله الا انا، بعد ازرسول خدا کسی ان مفاتیح غیب رااگاه نیست مگرمن

 ، أنا ذوالقرنین المذکور فی الصحف الا ولی ، منم ان ذوالقرنین که در صحف نخستین یاد شده

 ،أنا صاحب خاتم سلیمان ، منم  صاحب انگشتر سلیمان ،أنا ولی الحساب ، منم صاحب حساب

 ، أنا صاحب الصراط و الموقف، منم صاحب صراط و قیامت و جایگاه حساب،أنا قاسم الجنۀ و

 النار بامرربّی ، منم قسمت کننده بهشت و دوزخ به امر پروردگارم ، أنا ادم الاول ،آدم اول من

 هستم ،أنا نوح الاول،نوح اول من هستم ،أنا ایة الجبّار، منم نشان خدای جبّار ،انا حقیقة الاسرار

 ،منم اصل رازها ،انا مورّق الاشجار،منم سازندۀ برگ درختان ،انا مونع الثمار،منم که میوه ها

 را می رسانم ،انا مفجّر العیاون ، منم جاری  کنندۀ  چشمه ها، انا مجری الانهار ،من نهرها را

 روان  می سازم ،انا خازن  العلم ،منم  خزانه دار علم، انا طور الحلم ،منم  کوه  بردباری ،انا

 امیرالمومنین ،منم  فرمانروای مومنین ،انا عین الیقین ، منم نفس یقین، انا حجة الله فی السموات

 والارض  ،منم  برهان خدا در آسمانها وزمین ،انا الراجفه ، منم  اول نفخۀ صوراسرافیل،  انا

 الصاعقه ،  منم عذاب هلاک  کننده، انا الصیحة  بالحق ،  منم بلند اواز به حق ،انا الساعة لمن

 کذّب بها ،منم  قیامت موعود برای  کسی که ان را انکار کرد ،انا ذلک  النور الذی  یقتبس منه

 الهدی، منم این چنین  نوری  که از ان راه  راست بر گرفته می شود  ،انا صاحب الصور،منم

 صاحب  شیپوراسرافیل ، انا مخرج فی القبور، منم که مردگان را از قبرها خارج می کنم ،انا

 صاحب یوم النشور، منم مالک روز قیامت ،انا صاحب نوح ومنجیه ،منم همراه نوح و رهایی

 بخش او ،انا  صاحب ایوب  المبتلی و شافیه ،منم همراه ایوب دردمند  وشفابخش او ،انا اقمت

 السموات  بامر ربی ،من آسمانها را به امر پروردگارم برپا داشته ام ،انا صاحب ابراهیم ،منم

 همراه ابراهیم ،انا سرّ الکلیم ،منم راز موسی کلیم ،انا  الناظر فی الملکوت ،منم  نظر کننده در

 عالم  فرشتگان ،انا امر الحی الذی لا یموت ،منم امر پرورگار زنده ای که نمی میرد ،انا ولی

 الحق علی سائر الخلق ، منم  جانشین حق بر جمیع مخلوقات ،انا الذی لا یبدّل القول لدیّ ،منم

 انکه قول ووعدۀ الهی ازعقاب و ثواب نزد من تغییر پذیرنیست ،و حساب الخلق الیّ ،و حساب

 خلق در قیامت با من است ، انا المفوض الیّ امرالخلائق ،منم انکه کار خلق به من واگذارشده

 ، انا خلیفة الاله الخالق ،منم جانشین خداوند افریدگار ، انا سرّالله فی بلاده ،منم راز خداوند در

 شهرهای او ، وحجته  علی  عبا ده ،و برهان  او بر بندگانش ، انا  امر الله و الروح ، کما قال

 سبحانه  تعاّلی : (و یسئلونک عن  الروح  قل الروح  من  امر ربّی ) منم امر خداوند  و روح

 ،همانگونه که خداوند تعالی فرمود : ای رسول از تو سوال می کنند از روح بگو روح از امر

 پروردگار من است ، انا ارسیت  الجبال  الشامخات ،من کوههای  مرتفع  را استوار ساختم ،

 وفجّرت العیون الجاریات ،و چشمه های  جاری را شکافتم ، انا غارس الاشجار ،منم نشانندۀ

 درختان ، ومخرج الوان الثمار،منم نمایان کنندۀ رنگهای میوه ها ، انا مقدرالاقوات ،منم قسمت

 کننده رزقها ، انا منشرالاموات ،منم زنده کننده مردگان ،انا منزّل القطر،منم نازل کنندۀ قطرات

 باران ، انا منوّرالشمس والقمروالنجوم ،منم نوردهندۀ خورشید وماه وستارگان ، انا قیّم القیامة

 ،عهده دار قیامت منم ،  انا مقیم الساعة ،برپا کنندۀ قیامت منم ، انا الواجب  له  من الله الطاعة

  منم آن واجب که از طرف خدا برای اوست فرمانبرداری ، انا حی لا اموت واذا متّ لم امتّ

   ،منم زنده ای که نمی میرم وهنگامی که مردم نمرده ام ( شرح این فرازدرذیل خواهد امد )،

  انا سرّ الله المخزون ،منم رازپنهان شدۀ خدا ،انا العالم بما کان وما یکون ،منم دانا به انچه بود

  و انچه می باشد ، انا صلوات المومنین و صیامهم ،منم نمازمومنین وروزۀ انان ، انا مولاهم و

 امامهم ،منم  صاحب اختیار و پیشوای  انان ، انا  صاحب  النشر الاول و الاخر ،منم صاحب

 رستاخیز اول و دوم (رجعت و قیامت ) ، انا صاحب  المناقب والمفاخر ،منم صاحب کمالات

 ومباهات، انا صاحب الکواکب ،منم صاحب ستارگان ، انا عذاب الله الواصب ،منم عذاب ثابت

 خدا، انا مهلک الجبابرة  الاول ، منم  نیست کننده  ستمکاران اول ،انا مزیل الدول ، منم از بین

 برندۀ  حکومتها ، انا صاحب  الزلزال و الرجف ،منم  جنباندن زمین و به لرزه در امدن ، انا

 صاحب الکسو ف والخسوف ،منم صاحب گرفتن خورشید وماه ،انا مدمّر الفراعنة بسیفی هذا

 ،منم هلاک کنندۀ فرعونها به این شمشیرم ،انا الذی اقامنی الله فی الاظلة و دعاهم الی طاعتی

 فلمّا ظهرت انکروا ،منم انکس که خداوند بپا داشت مرا درسایه ها و انان را به بندگی من فرا

 خواند پس چون ظاهرشدم نشناختند و منکرشدند فقال الله سبحانه : (فلمّا جاءهم ماعرفوا کفروا

 به ) فرمود خدای سبحان ( پس انگاه که آمد  نشناختند، او را و انکار کردند ) "سورۀ بقره ایۀ

 89  "( شرح این فراز در ذیل  خواهد آمد  )،انا نور الانوار ،منم  فروغ  روشنیها، انا حامل

 العرش مع الابرار ،منم در بردارندۀ عرش با نیکان ، انا صاحب الکتب  السالفة ،منم صاحب

 کتابهای گذشته ،انا باب الله الذی لا یفتح لمن کذّب به ولا یذوق الجنة ،منم ان باب خداوند که باز

 نمی شود برای کسی که انکار کرد او را و بهشت را نمی چشد ،انا الذی تزدحم الملائکة علی

 فراشی ، وتعرفنی عباد اقالیم الدنیا ،منم انکه ملائکه برفراشم هجوم می اورند وبندگان ممالک

 دنیا  می شناسندم ،( شرح این فراز در ذیل خواهد امد ) انا  الذی ردّت لی الشمس مرتین ، و

 سلّمت علیّ کرّتین ، منم انکه خورشید دوبار برایم برگشت ، و دو باربرمن سلام کرد

  افتاب  از حکم  حیدر باز گشت                   مهر و مه اری به حکم حیدر است

  و صـلّیت مع  رسول الله  القبلتین ،وبا پیغمبر اکرم (صلی) دو قبله را نماز خواندم ، وبایعت

 القبلتین ،و بیعت کردم  دو بیعت ، انا صاحب بدر و حنین ،منم صاحب بدروحنین ،  انا الطور

 ،طور منم ،انا الکتاب المسطور ،ان کتاب نوشته  شده منم ، انا البحر المسجور،منم ان دریای

 لبا لب و پر، انا البیت المعمور ،منم  ان مسجد دراسمان چهارم (محاذی و مطابق کعبه ) ، انا

 الذی دعا الله الخلائق الی طاعتی فکفرت،و اصرت فمسخت ،  ،منم انکه خداوند موجودات را

  بسوی بندگی من فراخواند و کافرشدند و پافشاری کردند پس مسخ شدند، واجابت امة فنجت و

 ازلفت ، و گروهی پذیرفتند پس رهایی و جاه ومقام یافتند ، انا الذی بیدی مفاتیح الجنان و مقالید

 النیران  کرامة من الله ، منم  انکه کلیدهای  بهشت و قلاده های دوزخ دست من است  از باب

 ارجمندی ،انا مع رسول الله فی الارض و  السماء ،منم  با رسول خدا در زمین و اسمان ، انا

 المسیح حیث لا روح یتحرّک ولا نفس یتنفّس غیری ،منم مسیح زیرا او روحی نبود که حرکت

 کند و شخصی نبود که  نفس بکشد غیر از من، انا جاوزت بموسی فی البحر واغرقت فرعون

 وجنوده ، ،من موسی را در دریا عبور دادم و فرعون ولشگرش راغرق نمودم

 ، انا اعلم  هماهم  البهائم و منطق  الطیر،من زمزمۀ چها ر پایان  و گفتار پرندگان را می دانم

 ،  انا  الذی  اجوز السموات  السبع  و الارضین  السبع  فی  طرفة  عین ، منم  انکه  به یک 

  چشم بر هم زدن اسمانها و زمینهای هفتگانه را  سیر میکنم ، انا المتکلم علی لسان عیسی فی

  المهد ، منم ان تکلم کننده برزبان عیسی در گهواره ، انا الذی یصلّی عیسی خلفی ، منم  انکه

 عیسی  پشت  سرمن نماز گذارد، انا الذی انقلب فی الصورکیف  شاء الله ، منم انکه  دگرگون 

 میشوم در صورتها ی  مختلفه  ان  گونه  که  خدا  می خواهد ، انا  صاحب  القرون  الاولی 

  ،منم صاحب زمانهای  اولیه ،انا  الصامت  ومحمد  الناطق ،منم  ان خاموش و محمدِ  گویا ،

 انا مصباح الهدی،منم چراغ هدایت ،انا مفتاح التقی ،منم کلید پرهیزکاران انا الاخرة و الاولی  

 ، مبداء و منتهی  منم ، انا  الذی اری اعمال العباد ،منم  انکه  به کارهای بندگان  نظر می کنم

  ، انا خازن السماوات " السبع " و الارض  بامررب العالمین ، منم نگهبان اسمانها به  دستور

  پروردگارجهانیان ،انا القائم  بالقسط ، منم برقرارکنندۀ عدل و داد ،انا دیّان الدین ،منم  پاداش

  دهندۀ  دین ،انا الذی لا تقبل الاعمال الا بولایته ، منم  انکه عبادات  پذیرفته نمی شود مگربه

  ولایت او ، ولا تنفع الحسنات الا بحبّه ، و حسنات سود نبخشد مگربه حبّ او

 ،انا العالم  بمدار الفلک الدوّار ،منم  دانا به مدار سپهر در گردش، انا  صاحب مکیال  قطرات

 الامطارورمل القفارباذن الملک الجبّار،منم صاحب پیمانۀ دانه های باران وریگ بیابانها به اذن

 پروردگار جبّار، الا انا الذی اقتل مرّتین واحیی مرتین و اظهر کیف شئت ،اگاه باشید منم انکه،

 دو بار کشته می شوم و دوبار زنده  وهرگونه  بخواهم  ظاهر می شوم(شرح این فراز در ذیل

 خواهد امد ) انا محصی الخلائق و ان کثروا، منم شماره کنندۀ  موجودات اگر چه بسیارند ، انا

 محاسبهم  بامر ربی ، من حساب کنندۀ انان هستم به امر پروردگارم ، انا الذی عندی الف کتاب

 من کتب الانبیاء ،منم انکه هزارکتاب ازکتب انبیاء نزد من است ،انا الذی جحد ولایتی الف امة

 فمسخوا ، منم  انکه ولایت مرا هزار امّت انکار کردند پس مسخ شدند ، انا المذکور فی سالف

 الزمان و الخارج فی آخر الزمان ،منم انکه در روزگار گذشته یاد شده ام و در واپسین و پایان

 روزگارخروج کننده ،انا قاصم الجبّارین فی الغابرین، منم شکننده وکوتاه کنندۀ عمرستمگران در

 زمانهای گذشته،ومخرجهم ومعذّبهم فی الاخرین،وخارج کننده وعذاب کننده انان درانجام هستم ،

 انا معذّ ب یغوث و یعوق ونسراًعذاباً شدیداً،منم عذاب کنندۀ یغوث و یعوق و نسرعذاب کردنی

 سخت (یغوث و یعوق ونسر نام سه بت است که عبادت می شدند و دریمین  ویسارکعبه قرار

 داده بودند واینجا کنایه ازابوبکرو عمر وعثمان لعنهم الله است)، انا المتکلم بکلّ  لسان ،منم که

 تکلم کننده هستم به هر زبان ،انا  الشاهد لاعمال الخلائق فی المشارق والمغارب ،منم که اعمال

 موجودات را درمشارق و مغارب گواه و حاضرم ،" انا  محمد و محمد انا "منم محمد ومحمد

 منم ،  انا صهر محمد ،منم دامادپیغمبر ،انا المعنی الذی لا یقع علیه اسم و لا شبه ، ،منم معنای

 آنچنانی که اسمی برآن واقع نمی شود واو را شبیه ومانندی نیست(اومعنی وحقیقتی بس عظیم

 است که در آئینۀ هیچ اسمی انگونه که هست  دیده نمی شود بلکه درادراک هم نگنجد زیرا از

   جنس آب و خاک نیست 

  با چنین   حسن  و ملاحت  اگر اینان  بشرند       زاب  و  خاک دگر و شهر و  دیار دگرند 

   و بقول سعدی :

  ندانمت به حقیقت  که در جهان به چه  مانی     جهان وهرچه دراو هست صورتند وتو جانی  

  انا باب حطّه، منم باب و درِ آمرزش گناهان، ولا حول ولا قوة الا بالله العلی العظیم ، ونیست

  جنبش وتوانی مگر به خدای بلند مرتبه و بزرگ . ادرس خطبه مشارق انوار الیقین فی حقائق

  اسرارامیر المومنین  صفحه  318  تالیف  مرحوم  الحافظ  رجب البرسی الحلی  رحمه الله

  متوفی حدود830 هجری قمری .

 

+ نوشته شده توسط محسن در شنبه سی ام شهریور 1387 و ساعت 8:25 |

 

 حال شرح چند فراز از خطبه :

اما انا حی ّ لا اموت حیات بر دو قسم است یک حیات مطلق و دیگری حیات مجامع با موت که

 حیات ممکنات اینگونه است که حیاتشان دائما با موت امیخته و کل شئ هالک الا وجهه دال بر

 ان می باشد ،ولی حیات مطلق که حیات وجه الله است ان را موتی نیست وموت بران عارض

 نمی شود به خلاف حیات امیخته با موت که هلاکت وموت دمبدم او را درقبضه دارد و لحظه

 به لحظه در هلاکت است و زنده را زنده  نخوانند که مرگ از پی اوست ولی حیات مطلق ان

 وجودی  است  که حی  لایموت است  و ان  وجه الله  می باشد  که  امیرالمومنین است  فلذا

 فرمود :انا حی لا اموت .اما فراز (انا الذی اقامنی الله ...) یک صاحب ظل داریم وشاخص و

 یک ظل وسایه  که مظاهر و موجودات عالم  هستند و ظل پروردگار ( الم تر الی ربک کیف

 مدّالظل) سورۀ فرقان آیۀ 45(آیا نظرنکردی بسوی پروردگارت که چگونه سایه گسترد )عالم

 وعالمیان سایۀ آن شمس حقیقت وجود هستند امیرالمومنین می فرمایند :منم انکه خداوند مرا در

 اظله و مظاهر قرار داد و مرا به آنان ظاهر ساخت بقول حکیم آقا علی مدرس زنوزی :

خورشید ازل ز رخ  چو برداشت نقاب         برداشت نقاب و گشت ظاهر به  حجاب

ظاهربه حجاب اگرنشد پس زچه روی          گردید    ابوتراب    ظاهر  به    تراب

مولا به حجاب مظاهر و موجودات و در لباس اشیاء در عالم خاکی ظاهر گشت یعنی خودیّت

 اشیاءاوست وعالم هستی به او قائم است زیرا حقیقت انها است لذا می فرماید : منم انکه خداوند

 مرا در اظله ومظاهر که موجودات عالم هستند ظاهر ساخت و انان را به بندگی من فرا خواند

 اما چون درعالم ظل به خودم ظاهرشدم انکار کردند ومرا نشناختند همانگونه که درآیه هم می

 فرماید : انگاه که آمد او را نشناختند و به او کافر شدند پس لعنت خدا بر کافرین .

آیه دربارۀ پیغمبر اکرم (ص) است و مولا هم نفس پیغمبر . پس آیه شامل مولا هم می شود و

 پیغمبررا که نشناختند و انکار کردند مولا را انکار کردند .

اما انا الذی تزدحم الملئکه علی فراشی وتعرفنی عباد اقالیم الدنیا اینجا تعرفنی درمقابل تزدحم و

 عباد مقابل  ملائکه و اقالیم مقابل فراش می باشد تزدحم یعنی شالودۀ ملائکه از فراش و پائین

 ترین حیثیت مادی ما ریخته  شده  یعنی حیثیت ملکی انان مبدئش  فراش من است و فرش من

 مبدئیت عرشی دارد و ازاین فرش ان عرش است وعالم ملکوت درفرش من است وفرش من

 اصل است که باید گفت: ای منتهای اوج ملک ابتدای تو و این ازدحام ،ازدحام نوری است نه

 کثرتی حدی بلکه کثرت نوری است و تنزل این فراش اقالیم دنیاست که چیزی و نمودی ازاین

 فراش می باشد و عباد هم چیزی و نمودی است از ملائکه و معرفت هم چیزی از ان ازدحام

 نوری است .

و اما اینکه میفرمایند: منم انکه دو بارکشته می شوم دو وجه می تواند داشته باشد یکی قتل تنزل

 که نزول حضرتش به عالم است، از عالم  واحدیت و ملکوت به عالم ملک و ماده تنزل کرد و

 یکی قتل به شمشیر به دست ابن ملجم ملعون که قتل اول کمترازقتل دوم نیست چراکه به عالم

 ماده تنزل کرد و با ادمیان همنشین شد و، روح را صحبت ناجنس عذابی است الیم . وجه دیگر

 اینکه هرحقی که کشته می شود مولا به ان کشته می شود چرا که حقیقة  الحقایق است وروح

 هر حقیقتی و حقی .و اما دو حیات یکی حیاتش به حضرت ادم که نفخت فیه من روحی باشد

 ،حیات حضرت به روحی است که در ادم دمیده شد که احیای ادم احیای حضرت باشد درعالم

 ملک و ماده که خود فرمود : ادم اول منم و احیای  دوم به فرزندان ادم که یکی احیای مثمر و

 دیگری احیای ثمر باشد و یا اینکه یکی به احیا ء الوهیت حق ،زیرا ولایت، باطن الوهیت است

 و یکی احیاء به نبوّت پیغمبر که الوهیت باطن نبوت است یا اینکه احیا ء به الوهیت ونبوت را

 یکی حساب کنیم و دیگری احیا ء به رجعت و ظهورحضرت پس از حضرت بقیة الله الاعظم

 باشد یا اینکه ظهور خود حضرت بقیة الله را احیا ء امیر المو منین حساب کنیم زیرا که مولا

 باطن حضرت حجة است و ظهور اقا ظهور مولا وحیات اوست وجه  دیگر اینکه حیات اول

 بعثت پیغمبرباشد زیرا که او نفس پیغمبراست و یکی هم احیا ء نسبت به خلقت هرموجودی که

 اوست در هر روح وجسمی ،که نسبت به تمام موجودات حیات و داعی اوست پس یکی حیات

 به مظهریت می شود و دیگری به خود حضرت.

                     السلام علیک یا امیر المومنین لعن الله قاتلیک وغاصبی حقک

+ نوشته شده توسط محسن در شنبه سی ام شهریور 1387 و ساعت 8:19 |

 

                                  بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین والصلوة والسلام علی اوّل العدد والنور السّرمد محمّد الاخیارواله الاطهار ولعنة الله علی اعدائهم اجمعین الی یوم الدین

در روایت ذیل حضرت جواد علیه السلام وجه تسمیه( قائم) و( منتظر) را بیان فرموده اندو شرحی مختصر در حد وبلاگ بر معنای موتِ ذکر وانتظار نگاشته شد با دقت مطالعه شود زیرا مطالب کمی سنگین است آن هم اقتضای موضوع چنین حکم می کند چرا که سخن از نور و حضور مطلق است و اطلاقش آن را حجاب آمده .

ظاهر  و   باطن  همه  نور  است                 خوش ظهوری که نور اوست حجاب

  فلذا در بیان هم نمی توان نقاب از چهرۀ مطلب برداشت زیرا ادراک آن از حیطۀ عقل و خرد خارج است و تا فانی نشویم زین پرده بویی نشنویم                                                

  این  ره  انگه  گرددت  روشن  چو  نور           کز  وجود   خویشتن   یابی  حضو ر

  با حجاب  تن  خاکی  نتوان  واصل  شد          کوزۀ خود بشکن، لب به لب جو بگذار

  خویش را زیر وزَبَر کن، کز فروغ آفتاب         بیشتر ویرانه ،از معمور روشن می شود

 إكمال الدين : ابن عبدوس ، عن ابن قتيبة ، عن حمدان بن سليمان ، عن الصقر ابن دلف ، قال : سمعت أبا جعفر محمد بن علي الرضا عليه السلام يقول : إن الإمام بعدي ابني علي أمره أمري ،  وقوله قولي ، وطاعته طاعتي ، والإمامة بعده في ابنه الحسن أمره أمر أبيه وقوله قول أبيه ، وطاعته طاعة أبيه ، ثم سكت فقلت له : یا بن رسول الله فمن الامام بعد الحسن فبكى عليه السلام بكاء شديدا ثم قال : إن من بعد الحسن ابنه القائم بالحق المنتظر فقلت له : يا بن رسول الله ولم سمي القائم قال : لأنه يقوم بعد موت ذكره ، وارتداد أكثر القائلين بإمامته ، فقلت له : ولم سمي المنتظرقال : لان له غيبة تكثر أيامها ويطول أمدها ، فينتظر خروجه المخلصون وينكره المرتابون ويستهزئ بذكره الجاحدون ويكثر فيها الوقاتون ويهلك فيها المستعجلون وينجو فيها المسلمون .                                                                                         

                     بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 51 - ص  - 30

         صفر بن دلف گفت : شنیدم حضرت جوادالائمه می فرمودند : بدرستی  که امام بعد از من فرزند من است وامر او امر من وگفتار او گفتار من طاعت او طاعت من و امامت بعد از او در فرزندش حسن (علیه السلام ) می باشد ، امر او امر پدر او وگفتار او گفتار پدر او طاعت او طاعت پدر او . سپس حضرت ساکت شدند. من عرض کردم ای فرزند رسول خدا پس امام بعد از حسن (علیه السلام ) کیست ؟ پس حضرت علیه السلام گریست گریستنی سخت سپس فرمود: بدرستی بعد از حسن (علیه السلام) فرزند او ، آنکه  بر پا دارنده است حق را و چشمها به راه اوست .پس گفتم : ای فرزند رسول خدا چرا قائم نامیده شده ؟ فرمودند : به خاطر اینکه قیام می کند بعد از انکه فراموش شده و بعد از مرتد شدن بسیار افرادی  که به امامت حضرتش قائل بوده اند. پس گفتم : چرا منتظرنامیده شده ؟ حضرت فرمودند : به خاطراینکه برای او غیبتی است که روزهای ان بسیار و پایان ان به طول می انجامد پس پاکان آمدنش را انتظارمی کشند درحا لی که شک داران او را انکار می کنند ومنکرین هنگام بردن نام حضرت ریشخند می زنند ودر این ایام زیاد می شوند کسانی که برای ظهور وقت معین می کنند ودر این ایام شتاب کنندگان هلاک می شوند ودر این ایام تسلیم شدگان نجات یابند  

حضرت جواد علیه السلام در وجه تسمیه قائم فرمودند :( لانه یقوم بعد موتِ ذکره ) یک مسمی داریم ویک اسم ، مسمی شخص واسم مرآت وآینه که نشانگر مسمی است وآن را تداعی می کند اما اگر اسم و مسمی حیثیت مقابله پیدا کردند واسمی که هو هویة آن ریخته وساخته شده که مسمی را نشان دهد خودش هدف شد و موضوعیت پیدا کرد ودرمقابل مسمی قرارگرفت بزرگترین حجاب و مانع برای مسمی می باشد با اینکه اسم چیزی غیر مسمی ندارد و آینه ومرآت است برای مسمی همچنین است ذکرو مذکور که حاجب ومانعی بزرگتر از ذکرشئ  نیست برای شئ ،هر شی ای درعالم تنزّل و ماده ، قیامش به آن نازل شده است ، پس مسمّای به قیام باید درعالم ذکر به ذکر باشد حا ل چگونه است که در روایت می فرماید : ذکرش می میرد وبعد از موتِ ذکرش قیام می کند در صورتی که اگر ذکرش مرد دیگر قیامی ندارد.این بدان سبب است که این قائم مظهرِ قیومِ مطلق است وقیامش به ذکرش نیست بلکه به خود اوست وهم ذکرش و هم غیر او به او قائم وبقول قاآنی :

                                 که هر چه هست بدو قائم است تا به قیام

الان هم که در پس پرده غیبت است عالم به آن قیّوم ، قائم است که (بیمنه رُزِقَ الوراء وبوجوده ثبتت الارض والسماء) قیومیة قیّوم است که تا حین موتِ ذکرش هست واز آن می اید در قیام ،ذکر نیست ولی اصلِ ذکر باقی وپس از ان ، ذکر به اصلش اورده می شود .حال این موتِ ذکر چگونه است ؟ ایا به عدمِ  ذکراست ؟خیر، بلکه به خودِ  ذکر، چون غیبت نیست مگر شدّت حضورِ حضرت. نه اینکه غیبت چیزی عَرَضی وطفره ای باشد عارضِ بر حضور.                                  فروغ حسن  جهانگر او کجاست که نیست ؟

جلوۀ  حسن او کجاست که نیست                            جذبۀ عشق او کراست که نیست ؟

 حضرتش سرّی است که در تمام انبیاء نهفته بود واین سرّ درخودِ حضرت چنین غیبتی را اقتضا می کند .            در ولایت  انبیاء  را سرّ شده                بر تمام  ا ولیاء سرور شده

این سرّ حیثیت بی حدّیست فلذا به ذکرمی اید در، حد، وموتِ ذکرهمین است که به ذکرباشد، نه به خودش ،چون محدود نیست فلذا به ذکرمحدود می شود وهمین، موتِ ذکراست، چون به ذکردرحجاب می رود بقول حکیم قاآنی : 

یک لحظه پیش از این که نگارم مناقبش               در دل نشسته بود چوخورشید بی نقاب

 چون  مدح  او نوشتم  اندر حجاب رفت             زیرا که لفظ خامه شد اندر میان حجاب    پس به هر چیزکه غیر ازخودش باشد در حجاب می رود، حتی ذکرش ان هم ذکر وصفی که از حقیقت بر خوردار است تا چه رسد به ان ذکری که  ازحدِ اسم تجاوزنمی کند وذاکرین دروغین برای کسب عنوان وما ل  ووو وو. به عناوین مختلفه عوام فریبی میکنند و مدعی حمایت از ولایت هستند و دهۀ مهدویة هم تشکیل می دهند وخود را سینه چاک ولایت قلمداد کرده اند در حا لی که تنها غمی که نمی خورندغم ان امام مظلوم و ان پرده نشین دل خون است که فرمود:  ( یاجداه فلاندبنّک صباحا ومساء ولابکیّن  لک بدل الدموع دما حسرةعلیک ،وتأسّفا علی ما دهاک،وتلهّفاحتّی اموت بلوعة المصا ب)« بحارالانوار جلد 98 صفحه 317»  این عبارت حضرت را ترجمه نمی کنم والله قسم هرکس این زیارت ناحیۀ مقدسه را بخواند جا دارد از غصه بمیرد حا ل ببین بر حضرتش چه می گذرد که صبح و شام این مصائب را می بیند 

و انتظار می کشد تا این غیبت بسر اید وحضرتش رخ نماید و انتقام خون جد بزرگوارش رابگیرد در روایت دیدید وقتی راوی سوال کرد بعد از حضرت عسگری چه کسی امام است حضرت جواد علیه السلام شدیدا گریستند چرا ؟؟                                                              

اما معنای( انتظار)، چون در این قسمت کلمۀ( منتظر) به صیغه اسم فاعل و نیز به صیغه اسم مفعول تکرار شده  و هر دو، در هیئت لفظی یکسان است لذا  صیغه های اسم فاعل  یعنی چشم براه به کسر« ظا» اِعراب گذاری شده و صیغه های اسم مفعول به فتح« ظا» یعنی او که چشم براه او دوخته اند بدون اعراب .

الکمالات للوجود و من الوجود ،وجود کمال مطلق است وهر کمالی هر جا از ناحیه وجود می باشد ،انتظار حیثیتِ کمالی و وجودیِ وصلی است .وصلِ منتظِر به منتظر در اثبات و در ثبوت منتظر منتظِر را می اورد یعنی هیچ منتظِری انتظار نمی کشد مگر اینکه از ان منتظر مطلق چیزی در او باشد .         

    از دوست منادیست، اندر رگ و پوست

                                                        کان  می بردت  به جانب  کعبۀ دوست

انتظار که حیثیتِ وصلی است معنی ندارد مگر به ان منتظرِ مطلق چه بدانیم و چه ندانیم .

دیده ای   داریم   محو   انتظار   مقدمی

                                                   یا رب این آئینه را زان گل، حضور شبنمی 

به همان اندازه که از وجودِ منتظر در وجودِ منتظِر هست انتظار می کشد وهر طالبی طلبِ مطلق و منتظرِمطلق را طلب می کند، جزئیاتِ اتصالیه اگر متصل به ان حقیقتِ مطلق نباشد حقیقت ندارد باید متصل به ان واجبِ مطلق باشد، منظور ازاین وجدان و تصوّرِ انتظار که گفتیم ، انتظار وصفی است نه اسمی ، فرضِِ منتظِر بدونِ منتظر معنی ندارد همانگونه که فرض موجودِ مقید بدون وجودِ مطلق ،رقیقۀ اولیۀ انتظار وجدان است که حیثیتِ وجودی وچیزی از ان وجود و حضورِ مطلقِ منتظر است انتظارِ مقیّد منتظردر منتظِر صورتِ شأنی و قوه ای دارد و منتظِر انتظار فعلیّه منتظر را می کشد این همان است که انتظارِ فعلیه را می کشد از این جهت که شأنیّت را داراست فعلیّه را خواهان، و الا اگر شأنیت را نداشت مرده بود آنکه انتظارِ حضور می کشد و انتظارش فروکش می کند منتظِر نیست به آن چیزی که از باطن در ظاهر هست و هو هویتِ ظاهر را می اورد ظاهر منتظِر است باطن را ، واصلا ظاهر چیزی ندارد جز انتظار باطن، باطنِ مطلق نیست مگر اینکه تمام مراتب اشیاءرا فرا گرفته و بود و خودیة و باطن انها است که ظاهر را در خود دارد و منتظرخود  ،منتظِر نیزهست  چون مبدأ است .

اوست، عاشق و معشوق و طالب و مطلوب

                                               براه  خویش  نشسته  در انتظار خود است

انتظارِ منتظر برای انتظارِ منتظِر است و اصلِ ذات منتظِر و اگر انتظارِ منتظر نباشد منتظِری نیست ،کلی انتظار به نفسِ منتظر پیدا می شود و اشتراک لفظی هم نیست که مثلا مسیحیت منتظِر حضرتِ مسیح و فلان قوم منتظِر بهمان ، بلکه اشتراکِ معنوی است ویک انتظار بیش نیست . همه اقوام منتظِرند و این انتظار از خودشان نیست از منتظر است انتظار اگر از شخص پیدا شد حیثیتِ غیبویة است فلذا تعددِ انتظار پیش می آید ولی اگر از ان انتظارِ کلی باشد این تعددات پیش نمی اید پس حیثیتِ شخصی نیست که هر منتظِری که انتظار می کشد به شخص او باشد و حیثیتِ کلی انتظار را نداشته باشد ، در ثبوت ،انتظارِ منتظر است تا منتظِر و در اثبات انتظارِ منتظِر تا منتظر

این  همه  آوازه ها  از شه  بود                      گر چه  از حلقوم  عبدالله  بود                  

  از ان حیثیت کلی است که هو هویت هر منتظِری شکل می گیرد ومتصف به صفت انتظارمی شود پس شی ای نیست که ازاین انتظار بیرون باشد ومشاربالبنان شود وقابل مشاهده.                     

                      السلام علیک یا ابا صالح المهدی عجل الله تعالی فرجک الشریف

 

+ نوشته شده توسط محسن در شنبه بیست و ششم مرداد 1387 و ساعت 0:30 |